Bike and the City

Pierwszeństwo a realia

2012-01-25T22:43:00.001+01:00

Do tego wpisu sprowokowały mnie codzienne doświadczenia w drodze do pracy i informacja o kolejnym potrąceniu rowerzysty w Poznaniu (artykuł na MM Poznań). W tej drugiej sprawie trwa ustalanie przyczyn wypadku. Biorąc jednak pod uwagę lokalizację (okolice stacji Bliska na Małych Garbarach) oraz fakt, że rowerzysta był na drodze rowerowej, można przypuszczać, że ktoś (kierowca) tu komuś (rowerzyście) nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu. Jeśli nie mam racji, dodam sprostowanie. Wróćmy tymczasem do moich doświadczeń.

O co chodzi?

Codziennie przemierzam drogi rowerowe przy ulicy Dąbrowskiego (jej stan i notoryczne blokowanie przez parkujące samochody to temat na osobną smutną historię) oraz przy ulicy Bukowskiej. Przecina je szereg ulic podporządkowanych (Dąbrowskiego) i wyjazdów z parkingów (Bukowska). Przynajmniej kilka razy w tygodniu jestem zmuszona do ostrego hamowania, ponieważ kierowcy, jak się zdaje, nie przyjęli jeszcze do wiadomości, że rowerzysta ma w takiej sytuacji pierwszeństwo przejazdu. Reakcje kierowców są zwykle trojakiej natury:

kompletne zaskoczenie: Skąd rowerzysta na drodze rowerowej? Zimą! Ani chybi waryjot!
totalny wkurw (zwykle połączony z dodaniem gazu) Gdzie się idiotka pcha? Miszczu jeeeeeedzie!
zignorowanie/niezauważenie: brak słownej reakcji, ponieważ delikwent zwykle pier... przez komórkę.

Droga rowerowa przy ul. Dąbrowskiego z zaparkowanymi autami i słupami na środku

Co robić?

Można - jeśli czas na to pozwoli - podjechać, zapukać w szybkę i uprzejmie spytać, czy znana jest panu/pani nowelizacja ustawy Prawo o Ruchu Drogowym z 1 kwietnia 2011 r. (Dz.U. nr 92 poz. 530)? Rowerzysta, który jedzie wyznaczoną drogą rowerową wzdłuż ulicy, ma pierwszeństwo przed pojazdami zmieniającymi kierunek ruchu i - co wydaje się oczywiste - przed pojazdami wyjeżdżającymi z dróg podporządkowanych. Marne szanse...

Moja postawa, niestety, wskazuje na pogodzenie się z niewiedzą i indolencją naszych kierowców. Nauczyłam się zwalniać przed każdą podporządkowaną ulicą albo wyjazdem i uważnie rozglądać. Wyszłam po prostu z założenia, że lepiej przyhamować, a nawet przepuścić jednego z drugim, niż narażać się na wypadek, poturbowanie (w najlepszym razie) i uszkodzenie roweru. Co i Wam, drodzy rowerzyści, doradzam.

W szerszym zakresie... Pewnie przydałaby się kampania społeczna, która przybliżyłaby wreszcie kierowcom zakres zmian z zeszłego roku. A może i przy okazji zmieniła ich nastawienie do rowerzystów? Na przykład pod hasłem "To nie rowerzysta jest twoim wrogiem" ;)

Poczytajcie!

Szczegółowy opis zasady pierwszeństwa na przejazdach rowerowych z dobrą infografiką (od Miasta dla Rowerów)
Rowerzysto, nie daj sobie wmówić winy w czasie kolizji... (od iBike Kraków)

NIE DLA ACTA! (Aktualizacja 25.01.)

2012-01-23T22:59:00.000+01:00

Informacje o manifestacjach w Poznaniu:

ŚRODA (25 stycznia) godz. 18:00 pod Starym Browarem (wejście od ul. Półwiejskiej)
CZWARTEK godz. 17:00 Stary Rynek
Szczegóły na MM Poznań

Już po środowej manifestacji. Jutro ciąg dalszy!
Relacja na MM Poznań

__________________________________________________________________________________

Zastanawiasz się, o co to całe zamieszanie? Przeczytaj i pomyśl:

- tekst ACTA po angielsku
- tekst ACTA po polsku

- Co trzeba wiedzieć o ACTA? (Dziennik Internautów)
- Teukro's blog - rzeczowa opinia prawnika nt. ACTA
- Opinia GIODO
- Działania Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie ACTA

Dzienniki rowerowe

2011-12-30T15:08:00.000+01:00

Plucha, wiatr i nieco nostalgiczny nastrój, który dopada mnie pod koniec roku, kazały mi sięgnąć po mój zimowy zestaw ratunkowy: grzaniec, słodycze, koc i książka. Od kilku dni zaczytuję się w "Dziennikach rowerowych" Davida Byrne'a. Wokalista Talking Heads jest zapalonym rowerzystą i gdziekolwiek się nie udaje zabiera ze sobą składany rower, żeby z poziomu siodełka poznawać nowe miejsca. Znacie to uczucie, gdy ktoś wyrazi Wasze myśli i zgrabnie przeleje je na papier? Zaczęło się już we wstępie:

"Ów punkt widzenia - perspektywa dwóch kółek, szybszych niż spacer i wolniejszych niż pociąg, ze wzrokiem nieco ponad poziomem oczu przeciętnego śmiertelnika - przed trzydziestoma laty stał się moim panoramicznym oknem na świat, i jest nim do dziś. Okno jest duże i wychodzi głównie na pejzaż miejski. (Nie jeżdżę wyczynowo i nie biorę udziału w wyścigach). Przez nie oglądam w przelocie myśl innego człowieka, wyrażoną poprzez architekturę miast, w których przyszło mu żyć". (David Byrne, Dzienniki rowerowe, WAB 2011, s. 10)

Recenzję książki może dorzucę później. Teraz wracam do rozdziału o rowerowym Berlinie. Was zostawiam z muzyką i linkiem do strony poświęconej dziennikom.

Wesołych!

2011-12-23T00:14:00.000+01:00

Setek kilometrów nowych dróg,

odwagi do przecierania ścieżek jeszcze nieodkrytych,

zmierzania do celów,

do których nie przyznajecie się nawet przed sobą,

wiatru tylko w plecy,

bratniej duszy czekającej u końca drogi,

rowerzystom i nie tylko

życzy autorka bloga :)

Wesołych Świąt i szczęśliwego Nowego Roku!

Rowerowy 2011 - część I

2011-12-19T00:15:00.003+01:00

Świadomość, że mamy już 2012, jeszcze na dobrze w nas nie zagościła, więc nim jasnym wzrokiem spojrzymy w przyszłość - szybki rzut oka na miniony rok. Uprzedzę tylko, że przegląd rowerowych wydarzeń jest kompletnie nieobiektywny i totalnie, a jakże, pojechany ;)

Styczeń
Hiszpańscy naukowcy odkryli, że mądre dziewczyny jeżdżą na rowerach. Wobec tego - gdy początku roku zima trochę odpuściła - zaczęłam sezon. Nie zeszłam z roweru nawet, gdy zima pod koniec miesiąca popieściła nas spadkami temperatury do -28 stopni. Notowałam wtedy na Facebooku: "Przyjechałam dzisiaj do pracy z zimnymi udkami. To śmieszne, że na rowerze najbardziej marzną mi nogi. Trzeba będzie zwiększyć liczbę warstw na kończynach".

Luty
Pod koniec miesiąca gruchnęła radosna wieść. Sejm przyjął ważne poprawki w kodeksie drogowym, dzięki którym dzisiaj już na pewno wiadomo, że m.in. mamy pierwszeństwo na przejeździe rowerowym, omijanie aut z prawej strony to norma a nie brawura, dzieci mogą jeździć w przyczepkach, a rowerzyści parami. Krótko mówiąc, prawo miało wreszcie dogonić rowerzystów. Z niecierpliwością zaczęliśmy odliczać czas do przyjęcia zmian przez senat i podpisanie ich przez prezydenta.

Marzec
Zima nie odpuściła, a ja dalej jeżdżę na rowerze i w dodatku zachciewa mi się długich wypraw, więc pod koniec miesiąca postanawiam, że pojadę z SRM na wycieczkę rowerową. Tymczasem Lech Janerka zagrzewa na koncercie w Och-Teatrze:

Kwiecień
W kraju jakoś nic wiekopomnego w kwestiach rowerowych chyba się nie wydarzyło, a przynajmniej Google nic nie podpowiedziało. Za to w samym Poznaniu rowerowa rewolucja! Ogłoszono, że w stolicy Pyrlandii powstanie strefa tempo 30. Dodać należy, że poznańscy rowerzyści wykazali się bezprzykładną mobilizacją. Do ostatnich chwil ważyły się losy projektu, ponieważ do ZDM-u wpłynęło 40 wniosków (phi!) od kierowców niezadowolonych z proponowanych rozwiązań. Odpowiedź cyklistów była szybka - ZDM otrzymał ponad 100 pozytywnych opinii dotyczących strefy.

Maj
Dokładnie od 20 maja zaczęły obowiązywać przyjęte przez sejm zmiany w kodeksie drogowym. W internecie pojawiło się mnóstwo omówień i wykresów obrazujących, w jaki sposób rowerzyście wolno się teraz poruszać po drogach. Dla odmiany tutaj porównanie starych i nowych zapisów oraz link do Dziennika Ustaw.

Czerwiec
Sezon rowerowy w pełni. W Poznaniu odbywa się Święto Cykliczne, w Warszawie konferencja
Polska w Rowerowej Europie, a tymczasem w Afryce... rozpoczyna się 19. etap sztafety Afryka Nowaka. Uczestnicy tego szalonego i fantastycznego przedsięwzięcia dotarli do Czadu:

"A więc zajadamy się avocado, papajami, bananami, pomarańczami. Wodę czerpiemy ze strumieni, które są też dla nas miejscem kąpieli. [...] Solidnie dają nam w kość liczne zjazdy i podjazdy, które wyciskają z nas litry potu. Szczególnie trudno jest Pawłowi, który ma problemy techniczne ze swoim rowerem i zmuszony jest go na każdej górce prowadzić, choć z resztą to i tak nas to zbytnio nie dzieli, bo i my prowadzimy rowery w miejscach dużych i piaszczystych podjazdów".

Resztę przeczytajcie sami ;)

Cdn.

Ostatni Mohikanie, czyli jak nie spaść z siodełka

2011-12-09T21:10:00.001+01:00

Późną jesienią i zimą się jeździ. Ubiera się ciepło, ale nie za ciepło. Rower świeci jak choinka i jest regularnie konserwowany. To już mamy ustalone. Czas powiedzieć: W JAKI SPOSÓB się jeździ? Jazdę w śniegu możecie potrenować na jakiejś piaszczystej powierzchni, szybko się przekonacie, że w takich warunkach lepiej jeździć:

Wolno.

Nie ma się co czarować. Warunki na drogach są teraz znacznie trudniejsze i bardziej nieprzewidywalne. Na razie w Poznaniu mieliśmy trochę deszczu i kilkuminutowe opady śniegu, ale wiadomo - będzie gorzej ;) Zalane albo zaśnieżone ulice kryją wuchtę pułapek: oblodzone fragmenty, na których łatwo stracić równowagę, przykryte sypkim śniegiem albo zalane dziury, śliskie błoto pośniegowe... Jeśli pojedziecie wolniej, dacie sobie z tym wszystkim radę.

Nisko siodełko, wysoko kierownica.

Kluczową sprawą staje się teraz pewność, że w każdych warunkach zachowamy równowagę. Obniżenie siodełka obniży też środek ciężkości, a podniesienie kierownicy wymusi wyprostowaną sylwetkę, która pomaga w utrzymaniu pionu nawet na bardzo śliskiej powierzchni. Z początku może się to wydawać niewygodne, zwłaszcza osobom, które są przyzwyczajone do szybkiej, sportowej jazdy, ale jako się rzekło - zimą zwalniamy. Poza tym z obniżonym siodełkiem w razie potrzeby jesteśmy w stanie szybciej podeprzeć się nogą, a czasami właśnie ułamki sekund chronią nas przed wywrotką. Powinniście siedzieć na tyle nisko, żeby w razie potrzeby, nie zsiadając z siodełka, postawić całą stopę na ziemi. Żadnego tańcowania na paluszkach - cała stopa.

Ostrożnie z hamowaniem.

Osobiście na czas zimy zapominam o istnieniu przedniego hamulca. Zblokowanie przedniego koła to niezawodny sposób na wpadnięcie w poślizg. Hamujemy tylnym, a i to delikatnie, pulsacyjnie. Raczej wytracamy szybkość niż próbujemy efektownie zatrzymać się w miejscu, bo może się zakończyć jeszcze efektowniejszym wykopyrtnięciem.

Po chodniku.
Jeśli skończyła się droga rowerowa, a pogoda pokazała, na co ją stać, nie waham się. Wolę narazić się na fukanie pieszych i odpuścić sobie jazdę ulicą. Trudno. W deszczu fatalna nawierzchnia naszych dróg zmienia się w jeziora. Nawet jeśli jesteście przygotowani na opady (macie pełne błotniki i odpowiedni strój), to i tak zmoczą Was fontanny wody spod kół samochodów. Na to, że kierowcy ominą kałużę, bo obok niej właśnie przejeżdża rowerzysta, oczywiście nie liczymy. Ze śniegiem sprawa jest taka, że szybko rozjeżdżany przez auta, gromadzi się przy krawężnikach, a na jezdni tworzy koleiny. Zostaje więc jazda albo środkiem pasa i tamowanie ruchu albo jazda koleiną, z której wyskoczenie może nie być łatwe.

Czasami na piechotę.
Wiem, że to może być dla niektórych bluźnierstwo, ale czasami po prostu nie da się inaczej - trzeba zsiąść z roweru i przeprowadzić go po najbardziej niebezpiecznej powierzchni. Przy okazji, zsiadamy bardzo ostrożnie. Na rowerze często nie odczuwamy, jak śliska jest nawierzchnia, po której się poruszamy.

Bez dziwactw.
Na niektórych portalach możecie przeczytać, że zimą przydają się kolcowane opony na rower. Tak, ale pod warunkiem, że jeździcie po polach i lasach, a nie po mieście. Takie opony zdają egzamin jedynie na kopnym śniegu, a nie w metropolii, gdzie biały puch szybko zmienia się w breję. Jazda z kolcami po bruku albo co gorsza po torowisku tramwajowym szybciej skończy się upadkiem niż jazda na semi slickach po śniegu.

Na czym polega zabawa?
Na co wolisz się wywrócić na beton, czy na biały puch? Co wolisz marznąć na przystanku, czy rozgrzać się po 5 minutach jazdy? Wolisz stać w kilometrowych korkach i kląć na zaskoczonych zimą drogowców, czy podziwiać zimową aurę z wysokości (obniżonego) siodełka? Wolisz tkwić w zatłoczonym tramwaju, czy być panią/panem własnego czasu? Chcesz oglądać świat przez zaparowane szyby, czy cieszyć się zimową, czasami przecież piękną, aurą, mknąc ulicami miasta?

Wesołych Mikołajek!

2011-12-06T00:38:00.000+01:00

Uwielbiam 6 grudnia, bo to taka przyjemna przygrywka przed świętami. Zwykle mam już wtedy upieczone pierniki, które... wprawdzie mają marną szansę, by dotrwać do Bożego Narodzenia, ale za to przez jakiś czas cieszą oko, że o żołądku nie wspomnę. Wiadomo, rowerzysta spala, więc rowerzysta jeść musi. I to dobrze jeść! Zatem wszystkim rowerzystom - i tym, co już odstawili rowery, i tym, którzy nadal walczą - życzę radosnego dnia. Niech Wam Mikołaj nawkłada od butów!

Ostatni Mohikanie i ich rumaki, czyli jak zadbać o rower zimą

2011-11-27T21:35:00.001+01:00

Pogoda w tym roku jest wyjątkowo łaskawa dla rowerzystów. Zachowajcie jednak czujność - "Winter is coming!". Deszcz, śnieg, a przede wszystkim sól, którą tak rozrzutnie sypią na naszych drogach, mogą porządnie dać się we znaki rowerowi. W internecie znajdziecie nawet porady, żeby zimą przesiąść się na tańszy, starszy rower, którego nie będzie żal dorżnąć. Można i tak, ale moim zdaniem przedmioty - nawet tak wyjątkowe jak rower - są po to, żeby je używać i zużywać. Przy odrobinie wysiłku ochronicie swoje dwa kółka i zapewnicie sobie komfort jazdy.

Przegląd przed zimą?
Warunki na drogach będą trudne, więc musicie być pewni, że rower po lecie jest w dobrym stanie technicznym. Jeśli sporo jeździliście, można nawet zrobić przegląd. (No, chyba że ktoś wziął udział w czerwcowych warsztatach w Rowerowni i teraz sam sobie poradzi z "nareperowaniem" :)). Serwisy świecą po sezonie pustkami, więc możecie liczyć na zrobienie roweru nawet w jeden dzień. Niestety, ceny w związku z tym nie spadły. Nie dajcie się jednak namówić na żadną wymianę osprzętu! Duże zakupy - wiosną, teraz w zupełności wystarczą naprawy, które wchodzą w zakres przeglądu: regulacja hamulców, przerzutek, centrowanie kół, smarowanie.

Na czym nie warto oszczędzać?
Na 4 rzeczach: klockach hamulcowych, oświetleniu, błotnikach i smarze.

Klocki hamulcowe. Filozofii nie ma - na mokrej powierzchni droga hamowania się wydłuża. Wyregulowane hamulce z nowymi klockami to nie kwestia komfortu jazdy tylko bezpieczeństwa. Absolutny, bezdyskusyjny "must have".

Oświetlenie. Jeśli jeździcie na 8 godzin do pracy, to albo rano, albo po południu będziecie wracać po ciemku. Zresztą w ciągu dnia na dworze panuje szaruga i widoczność też jest znacznie gorsza. O tej porze roku po prostu nie ma wymówek - odblaski nie wystarczą. Jest kompletnie bez znaczenia, czy jeździcie wyłącznie drogami rowerowymi albo chodnikami, czy ulicą. Tylko w tym tygodniu parę razy zdarzyło mi się na drodze dla rowerów w ostatniej chwili uniknąć zderzenia z dziabągiem, który poskąpił na światełka. Ludzie! Trochę wyobraźni! Krótko mówiąc, jesienią i zimą robimy z roweru dyskotekę - migamy wściekle od kierownicy i od zadniej strony. I nie zapominamy zapakować do torby zapasowych baterii do lampek.

Na przód warto rozważyć zakup lampki, która nie tylko będzie sygnalizowała Waszą obecność na drodze, ale i w razie potrzeby oświetlała trasę przed Wami. Przydaje się to w naszych niedoświetlonych miastach. Dostępna jest cała gama lampek ledowych, które są stosunkowo drogie. Co by taka lampka dobrze pełniła swoją rolę, potrzebnych jest przynajmniej 5 ledów, a to już koszt od 70 zł w górę. Żeby zaoszczędzić, możecie kupić lampkę z żarówką o mocy 1V. Sprawdziłam, świetnie się spisuje nawet tam, gdzie jest ciemno jak w głębokiej... pupie.

Błotniki. Tak, wiem, prawdziwi twardziele nie montują do roweru błotników. No, ostatecznie kupują połówki, które można szybko zdemontować. Prawdziwi twardziele mają też błoto w gaciach, przemoczone papcie i kompletnie zafajdany rower. Bo pełne błotniki nie tylko chronią Was, ale i najmniej odporne na wodę i sól części Waszych rowerów. Montaż takich błotników jest bardziej kłopotliwy niż połówek na szybkozłączki, ale warto się pomęczyć. Wie to każdy, kto w deszczu jechał z nieosłoniętymi oponami. Leniwcom, takim jak ja, radzę po prostu kupić błotniki w sklepie z serwisem i poprosić o montaż. W przyzwoitych serwisach usługa jest darmowa.

Smar do łańcucha. Jesienią i zimą smar szybko się wypłukuje, więc po każdej trasie w deszczu czy śniegu, czyścimy i osuszamy łańcuch oraz smarujemy. Powtórzę, czyścimy, potem smarujemy ;) Nie używamy żadnych WD40 ani innych domowych wynalazków, tylko smaru z teflonem. Polecam FinishLine - nie jest tani, ok. 20 zł za buteleczkę, ale za to wydajny. Opakowanie z pewnością starczy Wam na zimę, a i pewnie sporo na wiosnę zostanie.

No i co? Nie ma tragedii, parę drobnych inwestycji i Wasz bicykl jest gotowy na zawieje i zamiecie. No, to ubieramy się i ruszamy. Z wysokości siodełka śmiejemy się w twarz skulonym na przystankach ludziom i kierowcom klnącym na korki.

Stay tuned. Wkrótce trochę o technice jazdy w utrudnionych warunkach pogodowych, które - miejmy nadzieję - prędko nie nadejdą.

Ostatni Mohikanie zimą, czyli co zrobić, żeby nie przymarznąć do siodełka

2011-11-27T18:39:00.001+01:00

Z twardych danych statystycznych wynika, że największą popularnością na blogu cieszył się wpis o tym, jak zacząć jeździć na rowerze do pracy. Blog ożywa po kolejnej przerwie, więc - co by zacząć z przytupem - biorę się za kolejny tekst o charakterze poradnikowym, czyli: jak nie przestać jeździć na rowerze do pracy jesienią i zimą.

10 powodów, dla których nie warto rezygnować z roweru po sezonie, opublikował ostatnio ibike Kraków. Moim ulubionym jest syndrom ostatniego Mohikanina: "To uczucie, gdy przypinając jednoślad do stojaka pod pracą lub uczelnią okazuje się, że tylko ty wciąż jeździsz na rowerze – bezcenne". Jeżdżę jeszcze z kilku mniej narcystycznych przyczyn, ale Wy znajdźcie własny dobry powód, żeby rower nie zapadł w zimowy sen.

I to jest zasadnicza część tego wpisu. Bo powody można mieć, ale to jednak za mało, żeby przy pierwszym podmuchu północnego wiatru nie dać się zwiać z siodełka. Tak jak przy poprzednim miniporadniku nie namawiam Was do odzieżowej rewolucji i kupowania kosmicznych wynalazków. (No, może za wyjątkiem 2 wypadków). Dobór odzieży i dodatków musicie w dużej mierze wypraktykować sami. Sądzę, że pomoże Wam to, co sama odkryłam w ciągu 2 sezonów.

TESTUJ! Jeśli już schowaliście rower do piwnicy, to przed pierwszą wyprawą do pracy zróbcie 20-minutową rundę w pobliżu domu. Przekonacie się o 2 sprawach. Po pierwsze, rowerzyście jest ciepło. Po drugie, nie we wszystko. Z rozmów z innymi ostatnimi Mohikanami wiem, że to dość indywidualna sprawa, co tam komu najbardziej marznie. Wszyscy jednak narzekamy na głowę (bez głupich żartów, proszę ;)), nogi i ręce. Reszta w pierwszych minutach jazdy się rozgrzewa. No to po kolei, od końca.

UBIERZ SIĘ NA CEBULĘ, ale pamiętaj, że warstwa warstwie nie powinna być równa. Koszulka "dobrze wentylowana" [1] - zapomnijcie o wszystkich ciuchach w 100% z bawełny, dobrze wchłaniają pot i na tym polega problem. Jeśli przystaniecie na chwilę, przekonacie się, że mokry T-shirt zacznie Was szybko wyziębiać. W tym wypadku warto zainwestować w jakiś sportowy, termoaktywny ciuch. Na Allegro można kupić przyzwoitej jakości koszulki już w granicach 50 zł.

Bluza z grubszego polaru [2] najlepiej się sprawdzi jako druga warstwa. Przy temperaturach poniżej 0 lubię też jeździć w wełnianych swetrach. Naturalna wełna doskonale się sprawdza przy wszystkich aktywnościach na świeżym, acz chłodnym powietrzu. Spytajcie górali!

Kurtka [3], ale zdecydowanie nie typowa, ciężka zimówka, która jeszcze w dodatku będzie Wam krępować ruchy. Sprawdzą się cieńsze okrycia. Idealny będzie windstopper, ale zwykłe kurtki przeciwdeszczowe też dają radę. Najważniejsze, żeby wierzchnie okrycie sięgało za część, za którą plecy tracą swoją szlachetną nazwę. Zadbajcie, żeby Was nie podwiewało!

Spodnie - mi wystarczają grubsze dżinsy z dodatkiem elastycznych włókien. Jeśli temperatura spadnie poniżej zera, wkładam pod spód ciepłe legginsy.

ZADBAJ O KOŃCZYNY I ŁEPETYNĘ! Zaciśnięte na kierownicy ręce, wystawione na podmuchy wiatru stopy i głowa - jeśli o nie nie zadbacie skutecznie zniszczą Wam całą przyjemność z jazdy. Rękawiczki to dla mnie chyba najważniejsza część zimowej odzieży, więc jest to drugi przypadek, gdy będę Was namawiać do inwestycji. Możecie wybrać albo typowe rękawiczki dla zimowych rowerzystów (na Allegro od 40 zł), albo kupić grube wełniane rękawice od górali. Osobiście wciąż nie mogę się zdecydować, które są lepsze.

Czapka musi przede wszystkim dobrze chronić uszy. Najlepsze są więc wszystkie nakrycia głowy z podwójnym, wywijanym wykończeniem.

Buty - dla miłośników lycra style będzie to zapewne herezja, ale zimą jeżdżę albo w butach trekkingowych z bardzo grubą podeszwą, albo po prostu... w kozakach. Zeszłej zimy, a wszyscy pamiętamy, że nie było lekko, doskonale sprawdziły tzw. mukuluki! Trekkingowe buty zakładam, gdy temperatura oscyluje między 5 a 0. Ich minusem jest to, że gruba podeszwa nie daje na początku dobrego wyczucia pedałów, ale to kwestia przyzwyczajenia. Poniżej 0 zakładam mukuluki.

ZADBAJ O STYL - DODATKI. Sprawdziłam, że tyleż stylowymi, co nieodzownymi elementami wyposażenia zimowego rowerzysty są:

Okulary - zimowe słońce, gdy już wyjrzy zza chmur, jest ostre, więc nigdy nie zapominam o okularach przeciwsłonecznych. Z kolei wieczorem podmuchy wiatru potrafią wycisnąć sporo łez. Jeśli macie wrażliwe oczy, zakładajcie okulary z żółtymi albo białymi szybkami. Kilka sezonów temu zaopatrzyłam się w cyngle z wymiennymi szybkami i bardzo je sobie chwalę.
Getry - doskonale dodatkowo ogrzewają nogi i chronią wrażliwe stawy kostek. Jeśli przydarzy się Wam jazda w śniegu, ochronią Was przed nałapaniem białego puchu do butów.

Chusta - nawet jeśli macie golf albo wysoko zapinaną kurtkę warto dodatkowo ochronić szyję. Nie sprawdzą się grube szale, bo są zwykle zbyt ciepłe. (I na bogów, nie owijajcie sobie nimi twarzy i ust, to najlepsza droga do odmrożenia!)

Odziejcie się więc odpowiednio i dalej - na rower! NIE MA SENSU MARZNĄĆ NA PRZYSTANKU :)

W kolejnym wpisie, jak zadbać o rower jesienią i zimą, a w następnym trochę o jeździe w śniegu.

4.06.: Zobacz, jak sobie radzić z problemami Twojego bicykla

2011-05-26T20:51:00.001+02:00

Czas temu jakiś pisałam o projekcie Zębatka (tutaj). Pomysł, w dość mocno zmienionej formie, postanowiła wcielić w życie zupełnie wyjątkowa ekipa z Rowerowni. Nie możecie tego przegapić!

Miewasz koszmary o pękającej na środku pustkowia dętce, bo nie poradziłbyś sobie z jej naprawą? Regulacja hamulców to dla Ciebie nie czarna, ale wręcz mroczna magia? Przerzutki odmawiają posłuszeństwa, ale nawet nie ośmielasz się myśleć o ich naprawie na własnę rękę?

Przyjedź 4 czerwca do Rowerowni na Rozbracie przy Pułaskiego 21a. Pokażemy, jak radzić sobie z problemami Twojego bicykla.

A konkretnie?

Zapraszamy Cię na otwarte warsztaty rowerowe dla osób, które nic albo bardzo niewiele wiedzą o naprawach rowerów. Będziemy na Ciebie czekać przy 4 stanowiskach o wiele mówiących nazwach: Przerzutki, Dętki, Hamulce i Pierdoły.

Startujemy od godz. 10:00. Co 60 minut do 16:00 przy każdym stanowisku rozpoczynać się będzie kolejna sesja. Nasi fachmani pokażą Ci, jak naprawić rower. Będzie okazja, żeby samemu się upaprać w smarach. Zobaczysz, jaka to frajda! Jeśli raz zaczniesz, nie będziesz mógł przestać!

Co jeszcze będzie się działo?

● Przygotowujemy miejsce, w którym posiedzisz, pogadasz z fajną wiarą i posłuchasz dobrej muzy. Kto wie? Może właśnie tu znajdziesz wymarzoną ekipę na rowerowe ekskursje.

● Nie jesteś gadatliwy? Ok., będziesz mógł zaszyć się w kącie z czasopismami i książkami. O rowerach, oczywiście!

● A może coś słyszałeś o Rozbracie, ale nigdy tu nie byłeś i jesteś ciekawy, co to za miejsce? Dobra, pokażemy Ci Rozbrat. Może kiedyś przyjdziesz tu na inne warsztaty albo zajrzysz do naszej biblioteki.

Przyprowadź znajomych, nawet jeśli nie mają ochoty naciągać hamulcowych linek. Nie będą się nudzić.

Co wziąć ze sobą na warsztaty?

● Rower, najlepiej taki z problemami.

● Masz własne części i klucze? Weź. Jeśli nie, nie przejmuj się, mamy wszystko, co potrzebne.

● Jeśli boisz się, że nasze rękawiczki ochronne nie zabezpieczą Cię przed brudną robotą, przynieś coś, żeby doprowadzić się do ładu.

Jeśli będziesz miał ochotę dorzucić się do naszego składkowego stołu, daj popis kulinarnego kunsztu albo pozwól zarobić osiedlowemu sklepikowi.

A wszystko to za darmochę! Chyba że zechcesz wrzucić coś do ustawionej w dyskretnym miejscu puszki. Wszystkie datki pójdą na Rowerownię i zakup części.

Czekamy na Ciebie 4 czerwca od 10:00 przy ul. Pułaskiego 21a!

Do zobaczenia :)

Ask me why I cycle without a helmet

2011-05-10T23:59:00.001+02:00

Film już od kilku godzin obiega internet. Zachęcam do obejrzenia całości po angielsku. To świetna prezentacja. W gruncie rzeczy nie tylko o rowerach :) Enjoy!

I jeszcze ilustracja tego, co Mikael pod koniec prezentacji nazywa "powerful symbol of rationality, of the good life and livable cities".

Rajd do Radojewa (7.05.)

2011-05-08T09:30:00.006+02:00

[Aktualizacja: 8.05., 14:06]
Dorzucam na końcu 2 fotki, które dostałam od "współradojwca". Wreszcie dowód, że też tam byłam! ;)

------------

Wczoraj pogoda była tak cudna, że niewybaczalnym błędem byłoby jej nie wykorzystać. No to wykorzystałam. Szczęśliwie, nie musiałam się wiele zastanawiać, co tu ciekawego wykombinować, bo zrobiła to za mnie Sekcja Rowerzystów Miejskich. Kolejny rajd w świetnym towarzystwie :) Tym razem najechaliśmy na Radojewo.

Trasa wiodła szlakiem rowerowym nad Jeziorem Rusałka, a następnie przez Strzeszyn, Suchy Las i Morasko. Wróciliśmy całkiem nieźle utrzymanymi drogami polnymi (częściowo Nadwarciańskim Szlakiem Rowerowym). W sumie około 33 km dość zróżnicowanymi drogami. Kto miał ochotę miał okazję nieco się zmęczyć ;)

Gdzieś koło Złotnik

Rowerzysta w pole wywiedziony?

Radojewo: Barbarzyńcy pod pałacem rodziny von Treskow

Radojewo: Kiedyś w ogrodach nie stawiano krasnali tylko sztuczne ruiny...

W promieniach słońca i w otoczeniu rozbudzonej zieleni
nawet zaniedbany cmentarz rodzinny wydawał się dość... ożywiony.

Wesołych jaj! Happy Easter!

2011-04-23T21:39:00.000+02:00

Wesołego świętowania!

A tym, co nie świętują, relaksu w wolny poniedziałek!

Ps. Po świątecznym obżarstwie nie zapomnijcie spalić kalorii. Idźcie pojeździć! :)

Strefa tempo30 - WTF?

2011-04-16T11:41:00.003+02:00

Oczywiście przylazło to z obrzydliwego Zachodu. Pomysł jest tym ohydniejszy, że wziął się od Holendrów i Szkopów. Jest więc sprawą oczywistą, że wymyślili go wyłącznie po to, żeby dokuczyć prawdziwym polskim, katolickim kierowcom. Należy zbadać powiązania pomysłodawców z Powiernictwem Narodowym, masonami, gejami i feministkami. Powiązań z chrzanionymi cyklistami badać nie trzeba, bo są oczywiste.

Czym się te podejrzane elementy kierują przy wprowadzaniu chorego pomysłu?
Że niby będzie mniej wypadków wśród pieszych i rowerzystów? A na jaką ciężką cholerę to całe tałatajstwo pcha się na ulicę?! Ulice są dla samochodów - uczą tego w podstawówce, jełopy! Nie ma dróg rowerowych w centrum? No to nie jeździć! Nie po to ciągnę autko zza granicy, żeby potem sunąć w tempie staruchy pchającej wózek z zakupami albo dziadka jadącego na romecie! Ciszej ma być? Pomysł godny śmierdzącego liberała! To jest miasto, panowie degeneraci - ciszy się wam zachciewa? To wracać na wiochę. Redukcja spalin? Bzdura! Są samochody, to są spaliny. Co za PRL-owskie myślenie - samochód to zdobycz cywilizacji, tak jak pralka, lodówka i grill. Może jeszcze zabronicie jedzenia bigosu i grochu, żeby mniej gazów produkować, co? POSTAWIĆ ZNAK STOPU DLA NISZOWYCH STOWARZYSZEŃ CYKLISTÓW...

Tia, pewnie oddajcie całe centrum Poznania tym spoconym rowerzystom!!! Dorżnijcie handel w śródmieściu. Ciekawe, jak będziecie się tłumaczyć, kiedy karetka albo straż pożarna nie dojedzie na czas! I jeszcze zabierzcie miejsca parkingowe, żeby mogli przypinać te swoje dwa kółka... Cooo? Zabiorą?! To jak ja teraz będę od domu do biurka w robocie dojeżdżać :( Jakie kontrapasy-srontrapasy? Pod prąd ci wariaci teraz będą jeździć! To już do niczego nie podobne.

***

To by było na tyle, jeśli chodzi o podsumowanie forów poświęconych strefie tempo30 w Poznaniu (powyższy stek jest zlepkiem cytatów, niemal dosłownych). Dla tych, co są żądni poważnych opracowań na temat strefy tempo30:

Stefy ograniczonej prędkości - obliczenia statystyki, przykłady z innych krajów
Tempo 30 - z czym się to je?
Wywiad z Andrzejem Bilertem z ZDM w Poznaniu - plany na ten i przyszły rok
Uwagi zgłaszane do projektu ZDM przez Inwestycje dla Poznania
Jak to się robi w Łodzi

A fotka zapożyczona od http://tytka.com.pl/

Ale to lektura na wieczór. Dzisiaj piękna pogoda - idźcie pojeździć!

Strefa tempo 30 w Poznaniu!

2011-04-12T22:52:00.001+02:00

Na koniec dnia dobra wiadomość! Strefa tempo 30 w Poznaniu jest zatwierdzona! Pierwsze zmiany będą wprowadzane już w lipcu. Alleluja! Z tej radochy pewnie wkrótce coś skrobnę o tym rozwiązaniu. Teraz idę odtańczyć taniec dzikiej radości.

Artykuł na poznan.gazeta.pl

Historie z rowerem w tle

2011-04-12T21:47:00.002+02:00

W wolnej chwili wpisuję sobie różne rzeczy do wyszukiwarek i patrzę, co też mi tam podsuną. Ostatnio, poszukując inspiracji do wpisów wrzuciłam: "rower literatura". Wśród księgarni, sklepów rowerowych i innych takich udało mi się wyłowić świetny blog Historie z rowerem w tle.

Blogerka pisze, że inspiracją do złożenia bloga stała się dla niej książka Jerome'a "Trzech panów na rowerach". (Jedna z tych książek, które stale zapominam, że mam przeczytać). Pomysł na wpisy jest zajefajny! Oprócz motywów literackich z rowerem w tle lub na pierwszym planie mają się także pojawiać: "wypisy ze starych (XIX wiecznych) przewodników rowerowych, a także zdjęcia i ilustracje z tego okresu. Przy okazji na pewno znajdzie się miejsce na nieco historii, oczywiście rowerowej, czy raczej historii roweru". Zapatrzeni w nasze codzienne rowerowe sprawy zapominamy, że pojawienie się bicykli zdrowo namieszało w kulturze, co udowadnia wpis Rower a emancypacja kobiet.

Dowiedziałam się z niego, że istniała kiedyś Grupa Racjonalnego Stroju. Niby oczywiste, że rower musiał pomóc babom wyzwolić się z gorsetów, fiszbin, koronek i falbanek (GRS postulowała, by waga bielizny nie przekraczała... 7 funtów). Jednak skala tych zmian dzisiaj, w dobie lycry i kosmicznych kasków, jest po prostu trudna do wyobrażenia i zrozumienia! Jeden ze smaczków o niełatwym losie pierwszych cyklistek: "W obawie o morale kobiet (szczególnie z wyższych grup społecznych), powołano do życia specjalne organizacje, które aranżowały wycieczki rowerowe pod specjalnym nadzorem. Przewodziły im zacne kobiety o nieposzlakowanej opinii, zazwyczaj mężatki, wdowy lub stare panny powyżej 30 roku życia, które potrzebowały trzech referencji; dwóch od kobiet o niekwestionowanej pozycji społecznej i jednej od duchownego". Koniecznie przeczytajcie to w całości!

Na blogu pojawiają się też niedzielne cytaty. Codziennie w drodze do pracy pokonuję dwa pokaźne pagórki, więc po prostu nie mogę się powstrzymać, żeby jednego "bąmocika" nie przytoczyć:

Zwykły rower jest pojazdem napędzanym siłą mięśni.

Rower jadący pod górę jest pojazdem napędzanym siłą woli.

Z całego serca życzę, żeby blog się rozwijał, a zapał do zamieszczania kolejnych wpisów nie malał! Z niecierpliwością wyglądam kolejnych historii z rowerem w tle! :)

Trochę bliżej Europy

2011-04-10T11:45:00.010+02:00

Ostatnio było na blogu trochę pierdoł, więc czas na solidny, poważny temat. Ciut spóźniony, bo informacje o zmianach w prawie rowerowym już się przetoczyły przez media i rowerowe portale, a teraz wszyscy przebieramy nóżkami w oczekiwaniu na podpisanie ustawy przez prezydenta. Może jednak ktoś się jeszcze nie wczytał albo poginęło mu z RSS, więc tytułem podsumowania...

***

Soon polish law will be more biker friendly. Our parliament has changed the old and impractical rules. Now we wait only for president's singnature. I sum up the most important changes. When the bikers' rights will come into force, we'll still have a lots to do. In Poland many drivers think that a biker is the worst enemy ;)

Ma być lepiej!

Wywalono w kosmos zapis o ustępowaniu podczas jazdy drogą rowerową pierwszeństwa skręcającemu samochodowi. Yea! Dla mnie absolutny top one tych zmian. Był to niemożebnie wpieniający zapis. W dodatku niezgodny z podpisaną przez Polskę lata temu Konwencją wiedeńską o ruchu drogowym.
Na skrzyżowaniu będzie można jechać środkiem pasa, więc jest pewna szansa, że auta skręcające w prawo nie zrobią z Ciebie mokrej plamy.
W trudnych warunkach atmosferycznych (mgła, gołoledź) można będzie wskoczyć na chodnik. Oczywiście tam piesi nadal rulez! Niestety, został utrzymany zapis, że dotyczy to wyłącznie dróg, na których dozwolona prędkość przekracza 50 km/h. Ujmę to tak, skoro na większości dróg kierowcy i tak przekraczają tę prędkość, to nikt nie namówi mnie do jazdy po Piątkowskiej w czasie silnego deszczu albo wichury.
Jeśli masz dziecię, które jeszcze nie sięga do pedałów, albo chcesz zabrać je na daleką wycieczkę - będziesz mógł zapakować je do przyczepki.
Zdefiniowano m.in. śluzę rowerową i pas rowerowy, więc można się spodziewać, że już za chwilę nasze drogi będą wyglądały tak.
Wreszcie będzie można odszczeknąć paragrafem, gdy przy omijaniu aut w korku z prawej strony kierowcy zachce się uprzejmie zwrócić Ci uwagę.
Rowerzyści w pewnych sytuacjach będą mogli jeździć parami. Oczywiście nie po A4, ale już na przykład po zapyziałej gminnej drodze i owszem.
Masz trójkołowca albo rikszę? Super, nasze cudne drogi rowerowe staną przed Tobą otworem! Pod warunkiem jednak, że Twój pojazd nie ma więcej niż 90 cm szerokości.

Ale czy będzie?

Kto na co dzień jeździ na rowerze wie, że prawo wreszcie zalegalizuje to, co każdy rowerzysta przy zdrowych zmysłach po prostu robi. Jak choćby uciekanie z ulicy przy kiepskiej pogodzie czy jazda środkiem pasa na skrzyżowaniu przy zmianie kierunku jazdy. No i git.

Teraz by się przydało wyedukować społeczeństwo za kółkiem, żeby zmiany w prawie przyjęło do wiadomości. Pobieżna lektura nagłówków z komentarzy pod artykułami o zmianach nie nastraja optymistycznie (całości tych bzdetów nie czytam - gwarantowany wkur... na kilka godzin). Wiadomo, że z różnych względów na przepisy najczęściej kładziemy lachę. Niektóre są tego warte, ale no kurde, tu chodzi o życie! Polska ma jeden z najwyższych odsetków w Europie zabitych rowerzystów! Przy okazji przydałaby się jakaś akcja pod hasłem: Kierowco - rowerzysta to nie twój wróg! I ciekawe, kiedy pojawią się drogi ze śluzami rowerowymi. Przed Euro chyba już nie zdążymy? ;)

The battle is won!

2011-04-09T08:48:00.000+02:00

Viral starszy od węgla, ale dopiero teraz dowiedziałam się, że i rowery stały się tematem.* Wygląda na to, że i w Vancouver "bajkerzy" nie mieli lekko. Thanks God - the battle is won!

No to cyk! Na dobry początek weekendu.

A to dzięki: http://www.copenhagenize.com/

Czarna Bila przyjazna rowerzystom

2011-04-07T21:41:00.005+02:00

Wczoraj wieczorem był pierwszy od dłuższego czasu wypad na bilard! Trudno powiedzieć, że gram... raczej próbuję i niedostatki nadrabiam zapałem. Bile śmigają. Nie tylko po stole! Ale ja nie o tym.

Klub bilardowy Czarna Bila przy ul. Wielkiej w Poznaniu dostaje moją prywatną plakietkę miejsca przyjaznego rowerzyście. Już po raz kolejny okazało się, że obsługa chętnie przechowała rower na zapleczu. Mogłam więc skupić się na, ekhm, grze bez obawy, że ktoś właśnie odpiłowuje mi rower od znaku drogowego. (O ile przy samym Starym Rynku jest kilka stojaków ustawionych w ubiegłorocznej akcji Gazety Wyborczej, o tyle już w bocznych ulicach, do wyboru zostają śmietniki, latarnie albo drogowskazy).

****

Yesterday I went with my friends to play pool. It's hard to say that I'm a good player but I'm really keen on this game.. But it's not the main topic! I would like to give my private mark - "a biker friendly place" - Black Ball on Wielka Street in Poznań (near The Old Town). One more time they took my bike and hid at the back. So I could focus on a game without worrying that someone was stealing my bike at the same time. (The Old Town Market - there are the bike racks but unfortunately on the backstreets you can fasten your bike only to the lamps or road signs).

Krejzi ;)

2011-04-04T21:59:00.001+02:00

To był wyczerpujący dzień. Deszcz, łupanie w palcu, który coraz bardziej przypomina nieświeży befsztyk, totalne załamanie pogody, a na koniec użeranie się z bankiem. Na szczęście życie rowerzysty to nie tylko kontuzje i upaprane błockiem nogawki. Jeśli i Was rzeczywistość dzisiaj nie pieściła, albo chcielibyście, żeby dopieściła Was nieco bardziej, to mam dobrą muzę. I trzy fotki.*

* Gdy już skończyłam prawie ten wpis, pomyślałam, że wygląda, jak te książeczki z cyklu mądrości życiowe plus przesłodzone fotografie. Zwykle nosiły banalne tytuły w rodzaju "Życie jest piękne...", "Miłość ponad wszystko..." itp. No cóż, moje przesłanie to: chrzanić to wszystko, idę pojeździć!

Let's get a little bit crazy! :P

... i coś na uspokojenie, bo czymże są nasze codzienne kłopoty względem wieczności!

Rowerem nad Jezioro Lusowskie

2011-04-02T22:44:00.002+02:00

[Aktualizacja: 3.04. godz. 00:23] Właśnie pojawiła się relacja z rajdu na stronie Sekcji Rowerzystów Miejskich.

RAJDY KSZTAŁCĄ

Wiem, że nie wszyscy dobrną do końca tego wpisu, więc na początek najważniejsze:

Dojazdy do pracy na rowerze Cię w ogóle nie kręcą albo już Ci nie wystarczają? Chcesz się wybrać na wycieczkę rowerową, ale nie masz z kim albo trochę się cykasz, bo na przykład Twoja orientacja w terenie pozwala Ci co najwyżej nie zabłądzić w drodze po bułki?

Rozwiązaniem Twoich problemów jest zorganizowany rajd rowerowy.
Na rajdy wybierają się rowerzyści wszystkich maści, hardcorowcy na wypasionych "bajkach" i miłośnicy spokojnej turystyki rowerowej. Przekrój wieku i sposobów jazdy jest taki, że po prostu nie ma bata - przy odrobinie otwartości znajdziesz ludzi, z którymi będziesz miał szansę pojechać na kolejną wyprawę.

Czego jeszcze się nauczyłam?
- Życie zaczyna się na emeryturze.
- Duży palec u nogi nie jest potrzebny do pedałowania, za to niezbędny do chodzenia.
- Jest taki żel, który błyskawicznie uszczelnia przebitą dętkę. Słyszał ktoś o tym? Muszę poszukać w necie.

RAJD

Powiem Wam, że gdy rano wyjrzałam za okno, czułam się, jakby odwołali Boże Narodzenie. Ciemno, mokro i wietrznie... WTF? A wczoraj się zastanawiałam, czy na rajd nie wskoczyć w krótkie spodenki. O małego słonia nie kupiłam nawet kremu przyspieszającego opalanie. Na szczęście po zimie mam znacznie podwyższoną tolerancję na pogodowe ekscesy. Postanowiłam więc przejechać się przynajmniej na miejsce zbiórki (Park Sołacki, k/Hotelu Meridian). Gdy przyjechałam, nieco przed czasem, frekwencja nie powalała. Jednak z minuty na minutę rowerzystów przybywało, a na koniec uzbierała się już spora gromada. No i przestało mżyć.

[Szczegóły trasy]

Pierdyknęłam słoneczko, bo jego brak był jedynym minusem. Nie napiszę jednak o pięknych widokach, bo nie zwracałam na nie uwagi. Trasa była łatwa, nie wymagała większego skupienia, a tempo jazdy - spacerowe. Dzięki temu większą część rajdu... przegadałam. Poznałam przemiłych ludzi, którzy uprawiają turystykę rowerową lokalnie i globalnie. W lipcu wybierają się do Belgii na 7. Tydzień Turystyki Rowerowej. To było inspirujące spotkanie i mam nadzieję, że zobaczymy się na kolejnych wyprawach!

Po 2 godzinach pedałowania przyjechaliśmy nad Jezioro Lusowskie.

Po drodze zatrzymaliśmy się na chwilę przy grobach zakrzewskich.

Rajd zakończył się przy pętli tramwajowej na Junikowie.

2 kwietnia z SRM do Lusowa

2011-03-31T00:59:00.002+02:00

Sekcja Rowerzystów Miejskich zaprasza najbliższą sobotę na wycieczkę nad Jezioro Lusowskie: "Zbiórka tradycyjnie o godz. 10.30 w parku Sołackim przed hotelem Meridian.

Trasa wycieczki pobiegnie przez Ogrody, Las Marceliński, Skórzewo, a następnie przez Batorowo do Lusowa. W Lusowie planowany jest dłuższy postój nad malowniczo położonym Jeziorem Lusowskim."

Sprawdźcie szczegóły i chodźcie na rower :)

[Aktualizacja: 31.03. o 16:17] Prognoza pogody na sobotę

Kobiety do rowerów

2011-03-31T00:44:00.005+02:00

Gdy zanęcałam do zamiany MPK albo blachosmroda na rower, radziłam, żebyście sobie odpuścili samodzielne machinacje przy "bajku" i dali zarobić porządnemu warsztatowi rowerowemu. Nie wycofuję tego - profesjonalny przegląd dobra rzecz. Można by jednak do planów na ten sezon dołożyć zdobycie przynajmniej podstawowej wiedzy o mechanice pojazdu, na którym się codziennie przemieszcza. Skąd wziął mi się taki pomysł? Przez ostatni tydzień jeździłam z opadającym siodełkiem. Opady nie były na szczęście gwałtowne, za to denerwująco systematyczne. Na przestrzeni 10 km siodełko zjeżdżało na tyle nisko, że musiałam złazić z roweru i je podnosić. I już miałam się wybrać do serwisu, gdy wreszcie przyjrzałam się dynskowi mocującemu sztycę i sama go dokręciłam. Przy okazji zgniotłam sobie palec, ale i tak jestem zadowolona z efektu. Już mi nie opada. Siodełko. Gdybym poszła z tą duperelą do warsztatu, panowie z Bicykla z pewnością znowu darliby łachę, ale nie w tym rzecz ;)

W sezonie nawet drobna naprawa roweru w warsztacie trwa kilka dni. Dla mnie to tak wielka strata czasu, że aż chce mi się płakać. Z drugiej strony majsterkowania nikt mnie nie uczył, bo na zetpetach kazali mi siekać warzywa na sałatkę. Z nożem więc sobie radzę, ale z kluczami i śrubokrętami już nie. Z tego powodu wymiana dętki, regulacja hamulców albo centrowanie kół chwilowo przekracza moje wyobrażenia. Nie tylko ja tak mam. Wiele rowerzystek, a śmiem twierdzić, że i rowerzystów*, nie umie wykonać podstawowych napraw. Można z tym sobie radzić na różne sposoby, np. na każdą wycieczkę zabierać chłopa z narzędziami. Niestety P. konsekwentnie odmawia, pytając za każdym razem podejrzliwie, czy naprawdę chcę, żeby wyzionął ducha.** Można też przekroczyć własne wyobrażone lub rzeczywiste ograniczenia i się zwyczajnie naumieć.

Tak w zeszłym roku postanowiła zrobić grupa rowerzystek z Warszawy. Akcję nazwano wdzięcznie "Zębatka".

Piszę o tym w nadziei, że ktoś podchwyci i zorganizuje podobną akcję w Poznaniu. Pomysł gotowy, do wzięcia, rozszerzenia i zmodyfikowania. Były to 5-godzinne warsztaty wyłącznie dla dam.*** Panie uczyły się m.in. łatać dętki, rozkręcać koło, wymieniać szczęki hamulcowe i odpowiednio konserwować rower. Jak wynika z programu, warsztatów było 8 i każdy dotyczył innego typu roweru. Część praktyczną wzbogaciła teoria: omówienie budowy każdego elementu, przy którym majstrowano. Organizatorki namówiły do współpracy warszawskie warsztaty rowerowe i zapewniły uczestniczkom "narzędzia, instruktorki_ów, rowery – jeśli ktosia chce się uczyć, a nie ma roweru (jeszcze:)". No i wstęp był wolny. Jak to wszystko wyglądało, możecie zobaczyć na zdjęciach.

Organizatorki akcji pomyślały też o internaut(k)ach i na swojej stronie umieściły kilka instruktażowych filmów. Egoistycznie zamieszczam ten o wymianie dętki. Kto czytał bloga w zeszłym roku, wie, że wybuchające opony doprowadzały mnie do białej gorączki.

Kilka dni temu napisałam mail do organizatorek, by dowiedzieć się, czy planują podobną akcję w tym roku. Na razie odpowiedź nie dotarła, ale obiecuję, że jeśli tylko się odezwą, dam Wam znać. Możecie też dołączyć do "zębatek" na fejsie, choć na razie niewiele tam się dzieje. Mam jednak nadzieję, że ekipa się reaktywuje.

* Ci jednak się nie przyznają i prędzej rozłożą rower na części, a potem będą go składać do zimy. Yep, to szowinistyczna uwaga poparta jednak faktami, których dla mojego własnego dobra nie ujawnię publicznie.

** Istnieje obawa, że P. się za bardzo dotleni po godzinach spędzanych przed kompem. Prawda jest jednak taka, że jeździ jak szatan i jedna z naszych nielicznych wspólnych wycieczek polegała na tym, że czekał na mnie przy każdym zakręcie.

*** Brak parytetu wyjaśniono tak: "Bo ze względu na obowiązujące w naszym społeczeństwie wzory kulturowe kobiety mają mniejszą szansę na zdobycie praktycznych umiejętności technicznych". Zgoda, sama o tym powyżej napisałam. Jednak osobiście wpuściłabym na zajęcia chłopów, którzy się wychowali poza wzorcem.

Dobrze jest postawić przy żubrze?

2011-03-28T22:34:00.000+02:00

Znajomi z fejsa już to znają, ale zbieranie materiałów do nowego wpisu trochę się przeciąga, więc podrzucam Wam przykład, jak się nie powinno (nie)zabezpieczać roweru. Fotki wrzucam z czystym sumieniem, bo nie robię tu komuś koło piór, tylko pokazuję Wam przykład mojej własnej bezmyślności. Na swoje usprawiedliwienie mam tyle, że spieszyłam się do fabryki, a zapachowi świeżego chleba oprzeć się nie mogłam. No i wyszło, jak wyszło. Na szczęście pani sprzedawczyni była na tyle miła, że cały czas "blinkała" na moje dwa kółka. Krótko mówiąc, minus dla sklepu za brak stojaków, plus dla obsługi za społecznie odpowiedzialną postawę i liść otrzeźwienie dla mnie.

Bicycle Film Festival

2011-03-26T22:58:00.002+01:00

Dziesięć lat temu nowojorski rowerzysta został potrącony przez autobus. Czy dostał astronomiczne odszkodowanie od transportu miejskiego? Nie wiem. Czy został tajemniczym mścicielem wymierzającym sprawiedliwość kierowcom niezważającym na "bajkerów"? Chyba nie. Brent Barbur powołał do życia Bicycle Film Festival.

W ciągu dekady BFF trafił do 37 miast na całym świecie i w każdym jest wielkim świętem rowerzystów. Towarzyszą mu imprezy, wystawy, koncerty i pokazy. Festiwal startuje w czerwcu w Nowym Jorku, by potem przenosić się do kolejnych miejsc. W Europie odbywa się oczywiście w Kopenhadze i Amsterdamie, ale także w miastach, które nie od razu kojarzą się z tłumami rowerzystów na ulicach, m.in. w Atenach, Lizbonie, Monachium, Milano i Wiedniu.

Kto może zgłosić film? Każdy. I tu uwaga: wciąż można przesyłać filmy do tegorocznej edycji. Dzisiaj na Facebooku organizatorzy ogłosili, że przedłużają termin do 7 kwietnia :) Kto zasiada w jury? Nikt, bo takowego nie ma. Nie ma też nagród ani czerwonych dywanów, a mimo to BFF przyciągnął do udziału nie tylko amatorów, ale i kilka filmowych sław. Byli wśród nich amerykański filmowiec i twórca świetnych teledysków Spike Jonz (pamiętacie Weapon of Choice Fatboy Slima z Christopherem Walkenem drwiącym z grawitacji?), Neistat Brothers - filmowcy z Nowego Jorku, którzy w 2003 r. narobili sporo szumu filmem iPod's Dirty Secret, a także duński reżyser i poeta, Jorgen Leth.

Różnorodność filmów, tematów i środków artystycznych zapiera dech. Od paradokumentu o tym, jak się kradnie rower w Nowym Jorku (Neistat Brothers Bike Thief), do poetyckiej opowieści o niemal intymnym związku cyklisty z rowerem (Petter Madden The Tall Old Lady). Od portretu kolarskiej legendy Gino Bartaliego (Erik van Empel Tour of Legends) do historii o włoskim konstruktorze rowerów Giovannim Pelizzolim (Daniel Leeb Soul of Steel). Wreszcie od historii imigrantów z Trynidadu i Tobago, przerabiających stare rowery na mobilne dyskoteki (Joe Stevens & Nicolas Randall Made in Queens), do zabawnej kreskówki pokazującej, jak na rowerze prezentują się zwierzęta i przedmioty (Chris Jolly Some Things Ride A Bicycle). Oto krótkie podsumowanie przygotowane przed tegorocznym 11. festiwalem:

Zobaczcie też urzekający prostotą film reklamujący 10. festiwal:

Strona festiwalu: http://www.bicyclefilmfestival.com/

Rowerem do pracy

2011-03-25T00:36:00.005+01:00

No tośmy wczoraj powspominali, a teraz czas z podniesionym czołem spojrzeć w przyszłość. Robi się ciepło, więc na stronach popularyzujących jazdę na rowerze mnożą się rozmaite poradniki.* Będę 'tłendi' i też Wam coś poradzę - zacznijcie wreszcie jeździć rowerem do roboty! Nie grzebcie dobrych chęci obok noworocznych i urodzinowych postanowień.**

No to jak, korci Was? Ale boicie się, że w ostatecznym rozrachunku więcej z tym wszystkim ambarasu niż zabawy? Ej, jeżdżenie na rowerze do pracy to nie sport ekstremalny. Nie trzeba się do tego przygotowywać jak do wyprawy na Kilimandżaro. Warto jednak parę rzeczy wiedzieć, żeby nie zniechęcić się na starcie. A zatem, jak pisał pewien człowiek, któremu na czas nie odebrano dostępu do materiałów piśmienniczych, 'do ad rem'.

Poczytajcie poradniki w necie albo pogadajcie ze znajomymi, którzy przyjeżdżają na rowerze do pracy. Zbierzecie mnóstwo informacji. Potem uruchomcie zdrowy rozsądek. Podarujcie sobie dyskusje o wyższości jednego typu roweru nad drugim. Zduście w sobie pokusę, żeby od stóp do głów odziać się w lycrę. Przypuszczalnie macie 90% rzeczy potrzebnych, żeby wygodnie dojeżdżać do pracy na rowerze.

Zadbajcie, żeby rower był w dobrym stanie technicznym. Nic tak nie zniechęca, jak złapanie pierwszego dnia gumy albo zacinające się przerzutki. Nie mówiąc o tym, że zapuszczony rower to prosta droga do wypadku. Lubicie się paprać w smarach, dokręcać śrubki i wydaje Wam się, że coś wiecie o centrowaniu kół? Ekstra, ale tym mniej uzdolnionym albo leniwym jak ja proponuję znalezienie dobrego warsztatu rowerowego. Dobrego, czyli takiego, gdzie z równym zaangażowaniem zajmą się rowerem droższym niż samochód i kompletnym 'nołnejmem'. No i takiego, w którym przegląd nie będzie kosztował więcej niż rower.*** A przy odbiorze 'bajka' kupcie sobie oświetlenie na tył i przód.

Przed pierwszym przyjazdem na rowerze przywieźcie do pracy kilka drobiazgów. Warto to zrobić wcześniej, żeby pierwszego dnia nie jechać objuczonym jak muł. Chyba większość z nas pracuje w miejscach, gdzie na szybki prysznic raczej nie można liczyć. A nie oszukujmy się, podczas jazdy spocicie się. Jeśli dotąd nie dbaliście o tężyznę fizyczną, to pewnie będziecie bardzo spoceni. Warto mieć więc na podorędziu nawilżone chusteczki. W szufladzie trzymam jeszcze dezodorant do stóp i antyperspirant, a także zapasową parę spodni i T-shirt. Na co mi garderoba? Ano, nie łudźcie się, przyjdzie taki dzień, że w drodze złapie Was cudowny wiosenny/letni deszczyk albo wściekła ulewa. Głupio przez 8 godzin siedzieć w mokrych ciuchach.

Słowo do Was, kochaniutkie. Nie musimy rezygnować z makijażu! Wiem, że są takie magiczne istoty, które tak się pacykują, że nic im się nie rozmazuje ani nie świeci, niezależnie od okoliczności. Zwykłym śmiertelniczkom radzę dorzucić do szuflady z chusteczkami i dezodorantem fluid i tusz, czy czego tam potrzebujecie, żeby nie straszyć ludzi. Zakładam przy tym, że nie robicie makijażu przez godzinę - kierownik mógłby się wkurzyć.

Ubierzcie się wygodnie. Mhm, banał. No to kolejny: każdy rowerzysta trochę inaczej będzie rozumiał 'wygodnie'. Po jednej stronie mamy zwolenników cycle chic. Temat rzeka, poszukajcie w necie - zobaczycie świetne zdjęcia zrelaksowanych ludzi jeżdżących na rowerze w garniturach, spódnicach i szpilkach.**** Po drugiej stronie są ci wszyscy terminatorzy w opiętych gatkach. Po 3 latach dojeżdżania do pracy w kwestii rowerowego szyku jestem gdzieś po środku. Termoaktywna koszulka, wiatrochronna kurtka, rękawiczki - tak, gatki z lycrą już niekoniecznie. Mam też to szczęście, że w pracy mogę bezkarnie paradować cały rok w dżinsach. Na miejscu zmieniam koszulkę oraz skarpetki i jestem już gotowa do pracy na rzecz. Zdaję sobie sprawę, że nie każdy tak ma. Musicie po prostu wypracować własne rozwiązania. Najważniejsze, żebyście nie wozili w plecaku albo sakwach całej szafy.

Obczaj drogę i zastanów się, czy już czas. Radzę Wam pierwszą drogę do pracy zrobić na przykład w sobotę. Wiem, sadyzm. Nie będziecie jednak jechać pod presją czasu i spokojnie ocenicie, ile zajmuje Wam dojazd. Poza tym na drogach będzie dużo mniejszy ruch niż w porannym szczycie, więc sprawdzicie, czy jesteście już gotowi do jazdy ulicą, czy może lepiej będzie od czasu do czasu zjechać na chodnik. Zastanówcie się także, czy marzec to moment, kiedy chcecie zaczynać przygodę z rowerem. Poranki bywają jeszcze chłodne, a pogoda kapryśna. Może warto na początek wybrać tylko dzień lub dwa w tygodniu, gdy zamienicie samochód albo miejski transport na rower? Pozwólcie, żeby rower zmieniał Wasze życie niepostrzeżenie. Na lepsze. Rewolucje odradzam - są gwałtowne, krwawe i krótkotrwałe, zostaje po nich trauma.

No i najważniejsze - to ma być przyjemność i sposób na wygodne przemieszczanie się z miejsca na miejsce. Odnajdźcie swoje tempo i zróbcie wszystko, żeby do pracy nie przyjechać z trzęsącymi się nogami i skróconym oddechem. Stroma górka? Nie wstydźcie się zejść z roweru. Za miesiąc będziecie pod nią podjeżdżać bez najmniejszego wysiłku. Cieszcie się jazdą! Podzielcie sobie trasę na 3 etapy. Na pierwszym rozgrzewka, na drugim można trochę depnąć, ale na początku bez przesady. Trzeci nazywam odzyskiwaniem godności osobistej - zwalniam, wyrównuję oddech, pozwalam, żeby pot na czole nieco obeschnął. Dzięki takiemu podejściu nie będziecie ze strachem myśleć o powrocie do domu, tylko cieszyć się relaksem, który czeka Was po 8 godzinach orki.

* Niektóre z tych artykułów są naprawdę niezłe, bo zdroworozsądkowe. Polecam artykuł Jak się ruszyć z kanapy i nie osiwieć.
** W przeciwieństwie do realizacji wyżej wymienionych jazda na rowerze to frajda. W dodatku może Wam pomóc w realizacji dwóch z trzech wymienionych.
*** Poznaniacy i mieszkańcy okolic, Wam szczerze polecam Bicykl na Piątkowie.
**** I Poznań ma swój blog Cycle Chic. Zajrzyjcie koniecznie!

To już za nami

2011-03-23T22:36:00.001+01:00

21 marca P. uroczyście oznajmił: "Dotrwaliśmy do wiosny!". Triumf zawarty w tym prostym stwierdzeniu - przyznacie - nie był bezpodstawny. Letko nie było. Na szczęście miętcy nie jesteśmy i z pomocą centralnego ogrzewania, imbiru, cytryn i domowych nalewek daliśmy radę. Teraz, grzejąc się w pierwszych promieniach słońca, mogę już snuć kombatanckie wspomnienia.

Co mnie w tym roku siekło, żeby jeździć zimą na rowerze? Dałam się wkręcić pogodzie, ot co!* Pamiętam taki dzień w styczniu, gdy słupek rtęci, czy co tam teraz pakują do termometrów, skoczył do przyjemnych okolic zera. Potem z dnia na dzień temperatura zwodniczo powoli spadała. Skoro dałam radę przy -3, to przecież przy -5 nie może być dużo gorzej. Tym sposobem pod koniec tygodnia deptałam przy -10 pod wiatr, który zamrażał gałki oczne. I wiecie co? Było super! Z lubością graniczącą z ekstazą mijałam ludzi przytupujących z zimna na przystankach. Bawiłam się świetnie. Do pierwszej śnieżycy.

Mała dygresja. Przeczytałam cały internet na temat rowerowania zimą. Wyłaniał się z tego - jak to się mówi na lekcjach polskiego - romantyczny obraz.** W skrócie rzecz ujmując, jazda w śniegu i po śniegu miała się niewiele różnić od wycieczek w nietrudny teren. Sypki śnieg był porównywany do piasku, a ten już udeptany - do jazdy po asfalcie. W zasadzie to zimą miało być nawet bezpieczniej. Bo na co byście woleli glebnąć? Na leśną ścieżkę pokrytą listowiem? Czy na tę samą ścieżkę pokrytą śnieżnym puchem?

Nooooooooot! Piasek nie okleja hamulców i mechanizmu przerzutki. A jazda po udeptanym śniegu z mini-muldami jest na dłuższą metę tak... - nie mogę tu użyć adekwatnego słowa, bo blog obserwuje moja Mama - że z rozczuleniem zaczynasz myśleć o poz-bruku, którym w Poznaniu tak ochoczo wykłada się drogi rowerowe. Narzekam, nie bojąc się, że kogoś tu zniechęcę do jazdy na rowerze, bo przecież do przyszłej zimy wy już nie będzie pamiętać tego wpisu, a ja tego, co napisałam.

Z kronikarskiej powinności dorzucam zdjęcia dokumentujące moje zimowe zmagania. Trzy. Tylko tyle razy odważyłam się ściągnąć rękawiczki.

* Nie bez znaczenia był świeżo zakończony romans z jogą powiązany z mocnym postanowieniem utrzymania przez zimę w miarę przyzwoitej wagi. Związek z jogą był krótki, burzliwy i bolesny. Do pewnego stopnia nawet upokarzający. Ile można unosić kość ogonową do sufitu w rozpaczliwych próbach zrobienia psa z głową w dole? Czarę goryczy przepełniły nieudane próby nawiązania kontaktu z "guzami kulszowymi" i zrozumienia, o co do... (nadzór rodzicielski) chodzi z tymi żywymi stopami.

** W sumie na początku wiosny nie ma to większego sensu, ale i tak napiszę wam, co moim zdaniem warto z tego wszystkiego zapamiętać: ubieraj się na cebulkę, obniż siodełko i zmniejsz ciśnienie w oponach.

Wiosenne porządki

2011-03-22T23:09:00.001+01:00

Poczułam przypływ energii, więc chwyciłam za miotłę i trochę posprzątałam na blogu. Chcę przy tym z dumą podkreślić, że roweru odkurzać nie musiałam, bo sezon zaczęłam już po pierwszych roztopach w styczniu. Dowody rzeczowe dorzucę jutro. Zakładanie dwóch par spodni, skarpet i rękawiczek*, odkuwanie lodu z hamulców i niekontrolowane poślizgi się opłaciły. Wiosenne wichury i opady w zeszłym tygodniu były naprawdę miłą odmianą po lutej zimie, którą - niech bogom będą dzięki - mamy za sobą, alleluja.

Od Dnia Wagarowicza nie można narzekać na pogodę (tfu, tfu na psa urok!), ale wiem, że dla niektórych temperatury w okolicach 10 stopni nadal są wysoce podejrzane. Porada tygodnia: zimno? No to trzeba szybciej pedałować. Kondycja nie teges? Zadbajcie o uszy. Mnie w tym tygodniu dodatkowo grzeje Roisin Murphy i "Ruby Blue".

* Wiem, wiem, trzeba było sobie kupić ciepłe galoty dla rowerzystów. Święta jednak skutecznie wydrenowały portfel, a Gwiazdor jakoś nie dał się przekonać do pomysłu nabycia drogą kupna termoaktywnej bielizny, choć mało seksownej, to jednak chroniącej dupsko przed odmrożeniami. Poza tym przyznam, że bawiło mnie sprawdzanie, ile ciuchów można na siebie włożyć, nie ograniczając przy tym znacząco swobody ruchów. Okazało się, że całkiem sporo.

** Nie, nie namawiam nikogo do samobójstwa i jeżdżenia ulicą z nastawioną na całą epę muzyką. Zdrowy rozsądek jest wysoce w tej kwestii wskazany. Wysoce! Podłączam swój system nerwowy do empetrójki, gdy jestem na ścieżce rowerowej albo gdy jadę chodnikiem.***

*** Tak, przyznaję - bywa, że jeżdżę po chodnikach. Bo choć polscy prawodawcy wreszcie dostrzegli, że jazda ulicą w czasie ulewy, to sport ekstremalny, to niestety nie wzięli pod uwagę, że jazda polskimi ulicami po polskiej zimie w towarzystwie polskich kierowców, to już prawdziwe balansowanie na krawędzi.

Wesołych Świąt! Merry Christmas!

2010-12-23T15:05:00.000+01:00

__________________________________________________________________________________

Radosnych Świąt!

A w Nowym Roku

niech Poznań stanie się nam drugą Kopenhagą!*

* Wiem, wiem. Gdzie jednak jest napisane, że życzenia mają być realistyczne. W każdym razie mam nadzieję, że rowerzystom będzie w Poznaniu choć trochę lepiej. I tak, wiem, co się mówi o nadziei, ale - jak mówił Edward Dziewoński - "lepiej być głupim z nadzieją niż beznadziejnie mądrym" ;)

__________________________________________________________________________________

Prawdziwy szyk

2010-11-10T20:15:00.000+01:00

Wczoraj, gdy czekałam na autobus (tak, tak, zrezygnowałam już z dwóch kółek w tym sezonie), moją uwagę przyciągnął ów jegomość. Przyznajcie, rzadko spotyka się taki szyk - bo to nie tylko cycle chic, to szyk całą gębą.

Szprychy i druty

2010-11-09T19:47:00.002+01:00

W Poznaniu jest coraz mniej sklepów, o których można powiedzieć: Jest tu od zawsze! Do tej topniejącej grupy należy pasmanteria przy Hotelu Rzymskim. Sklep jest w bramie, ale jego właściciele zadbali, by przechodnie dowiedzieli się o nim.

Rower z pewnością zrobiłby wrażenie na paradzie ku czci Jesieni!

A na koniec powód mojej wizyty w tym sklepie... Na nadchodzący zimny czas zamieniam szprychy na druty.

Barcelona

2010-11-06T23:14:00.003+01:00

Ponad tydzień temu, dzięki hojności mojej fabryki, bawiłam w Barcelonie. Miałam mniej chęci do fotografowania rowerzystów niż na wybrzeżu Bałtyku, ale coś tam się załapało w kadr. Zacznijmy od panoramy miasta. Z daleka budynki wydają się tak ciasno upakowane, że nie wciśniesz nawet szprychy.

Jedak to nieprawda. Na turystów czekają szerokie arterie, a na rowerzystów - doskonale przygotowane
drogi rowerowe. No, może z wyjątkiem Barri Gotic (centrum starego miasta). Żadna droga dla rowerzystów nie trafiła na matrycę, ale tu macie pewien pogląd na przestrzenne rozwiązania w mieście.

W Barcelonie, podobnie jak w większości zachodnich miast, jest system ulicznych wypożyczalni rowerów. Zauważyłam co najmniej trzy, ale najbardziej rzucała się w oczy jedna. Chyba nie jest droga, bo na rowerach jeżdżą nawet bezdomni. Na boso.

A na koniec miejsce, które najbardziej przypadło mi do gustu - Park Grecki. Wprawdzie nie wpuszczają tam rowerzystów, ale był prawdziwym wytchnieniem dla zdrożonej turystki :)

Kwietnik albo niebieski rower / Flowerpot or blue bike

2010-11-04T21:05:00.000+01:00

W jesiennym ogrodzie na ul. Nowina pysznił się rower. Kto wie, może gdyby go oskrobali, pojechałby jeszcze?

Ukryci rowerzyści / The hidden bikers

2010-10-13T10:43:00.000+02:00

Rowerzyści odpoczywają pod Pomnikiem Ofiar Czerwca '56.

---

The bikers rest near The Monumet of Victims June '56.

Zachód / Sunset

2010-10-07T07:21:00.001+02:00

Sunset #1
Originally uploaded by dudeist

Rowerzysta koło Areny wieczorową porą. Kolejne zdjęcie, które udostępniam dzięki uprzejmości Pawła :)
----
A biker near Arena. Another picture by Pawel :)

Pointer 1898

2010-10-05T08:53:00.002+02:00

1898 Bike 5
Originally uploaded by dudeist

Wczoraj Paweł zauważył ten rower w pobliżu domu, do którego chodzę na jogę. To ponad stuletni rower! Zobaczcie całą galerię na Flickrze (klik w zdjęcie).
----
Yesterday Paul took this photo near my joga's house. Century-old bike! Look the whole set on Flickr.

Easy Sunday

2010-10-04T07:47:00.000+02:00

Sunny and peaceful Sunday in Park Sołacki...

Kauczuk w służbie rowerzysty

2010-05-31T11:08:00.009+02:00

Sezon rowerowy rozpoczęłam w tym roku późno i od razu od 2 pękniętych dętek. Panowie z serwisu rowerowego mieli dużo uciechy, bo w zeszłym roku z podobnym problemem (jeszcze ze starym rowerem) pojawiałam się u nich przynajmniej raz na 2 tygodnie. "Co pani wyprawia na tym rowerze?" Odparłam skromnie, że nic, że ja spokojny rowerzysta jestem i czasem tylko trochę za dużo do sakw napcham. A sakwy te - niech je szlag - są bardzo pojemne.

Last time I had a problem with a inner tube. Probably the reason were too heavy bike-bags. Unfortunetly sometimes I have to carry the books, laptop etc. My bike-mechanic suggested that I should change the tyre. Now I've Schwalbe Marathon Plus and... so far so good.

Pan z serwisu kiwał głową, gdy opowiadałam mu, że zwykle to "na pusto" jeżdżę, ale w piątek to i trochę książek, laptop i małe zakupy. A, i te ciuchy na zmianę, co je przez cały tydzień gromadziłam w pracy. "Tu tylko Schwalbe pomoże, a jak Pani dętkę przy tej oponie przebije to powiesimy Pani zdjęcie w warsztacie". Na razie nie wisi ;)

W sumie to dopiero teraz przyjrzałam się, co to za opona - oto Schwalbe Marathon Plus.

W pewnym sklepie rowerowym reklamują ją tak: "Całkowicie rozluźniony przejedziesz poprzez stłuczone szkło" (sic!). Po tłuczonym szkle nie jeżdżę. Na rowerze staram się też przesadnie nie rozluźniać, ale dobrze jest wiedzieć, że się ma Smart Guard (to niebieskie na przekroju), a "elastyczny kauczuk efektywnie odpiera wdzierające się obce ciała". Dodam tylko, że opór toczenia dość wyraźnie się zwiększył, ale trudno. Wolę jechać, nawet z niejakim oporem, niż spacerować z pękniętą dętką.

4 pory roku: chyba jednak wiosna

2010-05-27T09:50:00.009+02:00

Od pewnego czasu noszę się z zamiarem obfotografowania mojej trasy do pracy. Może dzięki temu na nowo odkryję uroki drogi, którą dojeżdżam do fabryki już ponad 3 lata. Na razie jednak na "noszeniu się" poprzestaję. Mam za to zdjęcia moich 2 ulubionych miejsc z różnych pór roku. Lubię te zakątki, bo są niczyje - nikt tam nie strzyże trawników, nie przycina krzewów. Gdy zmienia się pora roku, właśnie tam widać to najlepiej. Nie trzeba wypatrywać pierwszych pączków, czy tam innych "zawiązków". Natura od razu wali po łbie.

I'm going to prepare a short photo-story about my road to work. Maybe it helps me to discover again the bike-line, which I've been riding for 3 years. At the beginnig I've for you 4 pictures, which I took during the different seasons of the year. In this pictures you can see my favourite places. These are no-man's-land. Noone takes care about the grass, the trees etc. It's a kingdom of nature.

Krzewy między domami przy ul. Rycerskiej

Droga rowerowa przy ul. Niestachowskiej

Ps. Droga koło Rusałki akurat nie prezentuje się najlepiej, bo niedawno trwały tam intensywne wykopki. Zdaje się, że ciągną kable do nowej sygnalizacji świetlnej. Poza tym dzisiaj rano nie było słońca, więc zdjęcie "z telefonu" wygląda gorzej niż zazwyczaj. No nic, postaram się w następnych wpisach choć trochę zrehabilitować tę część trasy. W końcu jest tam spora górka, która co rano dostarcza mi wiele radości, pozwalając się rozpędzić do 40 km/h.

W czasie deszczu rowerzyści się nudzą?

2010-05-23T10:23:00.005+02:00

W miniony weekend, za namową mojej Mamy, postanowiłam zamienić kulturę fizyczną na... tę drugą, normalną. Silną grupą udaliśmy się do Muzeum Narodowego, by podziwiać rzeźby i obrazy. Sztuka współczesna z rzadka przyprawia mnie o silniejsze emocje, ale przed tym obrazem spędziłam dłuższą chwilę.

Last weekend I went to the National Museum. I'm not a big fan of modern art but this picture attracted my attention. This year May is awful, wet and cold and I ride my bike not so often as I planned. That's why everything connected with cycling is so important for me ;)

Józef Czapski, Rower, 1956

Jeśli zabierzecie jakiegoś rowerzystę do muzeum albo galerii i na chwilę stracicie go z oczu, przypuszczalnie znajdzie się w okolicy dzieła związanego, choćby luźno, z rowerem. Trudno, rowerzystą się jest, a nie bywa!

Cieplej? Prędzej wyniosą ci rower z piwnicy!

2010-03-10T17:17:00.006+01:00

Chciałam zaczekać, aż temperatura rano zacznie przekraczać 0 stopni. Niestety, nic nie wróży rychłych zmian na lepsze. Wyciągnęłam więc z szafy ocieplane spodnie od dresu i legginsy. Wełniane skarpety też wyciągnęłam, polar, jako i nauszniki z futerkiem. I podkoszulkę. Odziawszy się na tzw. cebulkę, co zajęło mi jakieś 10 min., ponieważ z każdą kolejną warstwą odzieży było mi trudniej się ruszać, poszłam na balkon po rower. Zeskrobałam szadź z siodełka i... wybrałam się na krótką przejażdżkę do sklepu.
__________________________________________________________________________________
I wanted to wait until the morning temperature will be higher than 0 degrees. Unfortunately, nothing is going to change. So every morning I put on so many warm clothes that I almost can't walk ;) But it doesn't matter - finally I've started to ride my bike to work. Below few pictures of "frozen bike" which I took last weekend.

Pod marketem stał rower. Chyba ktoś zostawił go na noc, bo piękne wzorki Dziadek Mróz wymalował na siodełku i torbie pod siodełkiem.

Choć rączęta drżały z zimna, cyknęłam też ośnieżone kółko. Przy okazji jednakowoż udało mi się ująć jeden z durniejszych stojaków rowerowy, jaki zdarzyło mi się widzieć. Co ja mam sobie do tego przyczepić? Szprychę? Inni klienci sklepu, który "jest tani", podzielają moją opinię, bo najczęściej do tego dynksa przypinają psy ;)

A jaki z tego wszystkiego morał? Jeśli masz się przepastną szafę pełną ocieplanych sztuk i par, nie czekaj na wiosnę.

Nieczynne do pierwszych roztopów

2010-01-08T11:35:00.000+01:00

Niespodziewanie pod koniec listopada urwał mi się sezon rowerowy. Przyznaję, że nie starcza mi odwagi i samozaparcia, żeby teraz wybrać się nawet na krótką przejażdżkę. Blogowo też jakoś zapadłam w sen zimowy. Jeśli w najbliższym czasie coś tu podrzucę, to raczej nie będzie dotyczyło rowerowych wypraw. Przynajmniej nie moich. Na wszelki wypadek mówię więc: Dozoba po roztopach!

Odcinek trzeci i ostatni

2009-10-18T08:55:00.009+02:00

Za oknami plucha, więc dla poprawy nastroju dorzucam jeszcze kilka zdjęć z wycieczki na Rugię i Uznam. | We have really awful waether in Poland since few days. So, for better mood - more photos from Usedom and Rugia.

Na początek rowerzystka i morze - gdzieś między Świnoujściem a Pennemunde. | For the beginning - a biker and a sea. This photo I took somewhere between Świnoujście and Pennemunde.

Jeszcze jedno zdjęcie z Pennemunde - dowód na to, że jak człowiek dobrze depnie na pedał, to i przestrzeń zakrzywi. | Another photo from Pennemunde - it's a proof that for the bikers impossible is nothing.

Resztę zdjęć zrobiłam w Zinnowitz - urokliwym nadmorskim miasteczku. Biorąc pod uwagę porę roku, można śmiało powiedzieć, że Zinnowitz tętniło życiem. W porównaniu z nim o wiele, wiele większe Śwonoujście wydawało się wręcz wymarłe. | The rest of the photos I took in Zinnowitz - small seaside resort. It was full of life and tourists although in this part of Europe it's a midlle of the Autumn.

Rowerzyści w Arkonie i Peenemunde

2009-10-15T12:50:00.002+02:00

Ciąg dalszy wspomnień z wyjazdu na Rugię i Uznam. Obie wyspy to doskonały teren na wyprawę rowerową. Jest tam mnóstwo dróg rowerowych, zwykle biegnących wzdłuż szos. Jedna z nich może zaprowadzić choćby na przylądek Arkona - religijne centrum Słowian we wczesnym średniowieczu.| More reminiscences from short trip to the Rugia and Uznam Islands. Both islands are great for a bike expedition. There are many bike lines along the road. One of them can lead you to Cape Arcona - the religious centre of the Slavic in the Early Middle Ages.

W Arkonie aż do XII w. czczono boga Świętowita. | On Cape Arcona until the XII century the Slavic worshiped the Svantevit, who was depicted with four faces.

Widok ze wzgórza na latarnie w Arkonie. |There are two old lighthouses at the cape.

Jeśli ruszycie na wyprawę o wyspie Uznam, być może traficie do Pennemunde, a stamtąd na wybrzeże, gdzie cumuje radziecka łódź podowodna. Osobiście odradzam - to bardzo przygnębiające miejsca. Lepiej jedźcie do Zinnowitz - to piękna miejscowość wypoczynkowa... cdn. |During an bike expedition to the Uznam Island you can visit Pennemunde and a harbour with a Soviet submarine. But better go to Zinnowitz.

Cycle Chic in Stralsund

2009-10-13T14:56:00.021+02:00

Między 8 a 10 października miałam okazję zobaczyć kilka pięknych miejsc na polsko-niemieckim wybrzeżu. Choć tempo zwiedzania było duże, by nie powiedzieć błyskawiczne, zdążyłam przyjrzeć się rowerzystom i drogom rowerowym. | 8th-10th October I visited few beautiful places at the German seaside. It was a quite short trip but I had enough time to have a look at the bikers and the bike lanes.

Na początek Stralsund - urokliwe niemieckie miasteczko na Rugii. Choć pogoda była słoneczna, w powietrzu czuło się już zimny oddech jesieni. Niemieckim rowerzystom chłodny wiatr nie przeszkadzał. | At the beginning Stralsund - town on the Rugia (Germany's largest island). It was a sunny but also windy day. It didn't disturb German bikers.

Zwracam uwagę na drobny element stroju tego pana, który w Polsce bywa uznawany za obciach - klamerki przy nogawkach. Jak się okazuje, zupełnie niesłusznie! Moim zdaniem, to bardzo elegancki rowerzysta.

W Stralsundzie byłam wczesnym popołudniem, więc na ulicach można było dostrzec głównie bardziej i mniej eleganckich emerytów :-)

Pierwszy przykład mobilnej reklamy rowerowej, który udało mi się sfotografować. W Polsce rower zazwyczaj jest tylko elementem, który ma przyciągnąć uwagę przechodnia, względnie podpórką dla planszy z informacją.

Na terenie starego miasta nie było oddzielnie wyznaczonych ścieżek rowerowych, ale i nie było tam ruchu samochodowego. Natomiast przed niemal każdym sklepem i każdą restauracją były miniparkingi rowerowe. Na zdjęciu uwieczniłam parking przed zabytkowym ratuszem. Jak widać, graffiti jest zmorą nie tylko polskich miast.

Jak w Poznaniu nie dają się jesieni | How we manage with the autumn

2009-10-05T10:37:00.017+02:00

W niedzielę "zwiało" mnie na moją ulubioną trasę Piątkowo - Rusałka - Strzeszynek. Piździło koszmarnie i sądziłam, że będzie pusto na trasie. Okazało się jednak, że poznaniacy nie dali się sztormowej pogodzie. Jedni wsiedli na rowery, drudzy ujęli w garść kijki...| Yesterday I cycled to two lakes in the middle of Poznan: Rusałka and Strzeszynek. There was a really strong wind but it didn't disturb people.

Nie przejmowali się, jak widać, nawet tym, że wokół fruwały drzewa. | Even the falling trees wasn't a problem.

W Strzeszynku niektórzy chowali się przed wiatrem pod wodą | In Strzeszynek this men tried to avoid the wind and sheltered under the surface of water.

Z kolei ten człowiek nad Rusałką zamierzał chyba odstraszyć wiatr, grając na trąbce! | But this man had a better idea. He tried to frighten the wind playing his trumpet!

Urodziny | A birthday

2009-09-25T13:16:00.003+02:00

Jedna z najlepszych urodzinowych niespodzianek :) Dzięki! | One of the most wonderful birthday's suprises :)

Rowerowy Szyk na Placu Wolności | Cycle Chic on Freedom Square

2009-09-21T11:15:00.017+02:00

Na poniedziałkowe smuteczki jeszcze trochę zdjęć z sobotniej imprezy (poprzedni wpis). To była prawdziwa przyjemność zobaczyć tylu pięknych rowerzystów w jednym miejscu! | More photos which I took during Saturday event (last post). It was real pleasure to see so many beautiful bikers in one place.

Niektórzy przyjechali z całymi rodzinami... | There were families ...

... z dziećmi... | ... children...

... samotnie... | ... alone bikers...

... i parami. :) | ... and couples.

Po raz kolejny okazało się, że rower to sport dla każdego. | Again I became convinced that cycling is for everyone and the age is not important.

Byli też rowerzyści szykowni w każdym calu. | Just cycle chic ;)

I na zakończenie taki kompletnie odjechany szczegół ;) | At the end these awesome detail ;)

Około 800 | About 800

2009-09-19T17:19:00.015+02:00

Dla dobra poznańskich rowerzystów pojechałam dać się policzyć (poprzedni wpis). Najbardziej cieszy mnie jednak to, że udało mi się namówić do udziału w wyprawie mojego weekendowego rowerzystę :) | For good all the bikers I was counted. But the happiest things was that I talked into those event my weekend-biker ;)

Przyjechaliśmy na Plac Wolności kilka minut po 12:00. Na scenie był już Marcin Sapa, jedyny polski kolarz, który wziął udział w Tour de France. Przybywających na miejsce liczenia witał znany w środowisku rowerzystów dziennikarz, Piotr Kurek. | We arrived on Freedom Square at twelve noon. On the stage already was Marcin Sapa, the only Polish biker in Tour de France. Piotr Kurek, well-known biker and journalist, welcomed all the bikers gathered on the square.

Niektórzy słuchali uważnie przemówień... | Some of us listened attentively to the speaches...

... inni w tym czasie robili sobie pamiątkowe zdjęcia. To jest Paweł :) | ... the others took the souvenir snapshots. It's Paweł :)

A to ja :) | And it's me.

Po części oficjalnej spory tłum rowerzystów ruszył w kierunku bramy, którą należało przejść, by zostać policzonym. | After the official opening a big crowd of Poznań bikers set out in a gate direction. We had to cross it in order to be counted.

Szczerze mówiąc spodziewałam się jakiejś... automatyzacji. Tymczasem byliśmy liczeni w bardzo tradycyjny sposób ;) Podobno było nas 800. | Frankly speaking I expected some kind of.. an automation. In fact we was counted in a very traditional way ;) The bikers was supposed to be 800.

Jeden z rowerzystów postanowił chyba zaznaczyć, że trwa Europejski Tydzień Zrównoważonego Transportu. Warto pamiętać, że 22 września przypada dzień bez samochodu. | One of the bikers probably decided to remind us that the main reason of this event is The European Mobility Week. It's good to remember that September 22th is a day without a car.

Zgodnie z zapowiedziami organizatorów na Placu Wolności było wiele atrakcji (poprzedni wpis). Uwagę przyciągali właściciele rowerów poziomych. | As the organiser of the event had announced on Freedom Square was many attractions. The owners of the horizontal bikes attracted the attention.

Wypatrzyłam też takie piękne zabytkowe rowery. Znakowały stanowisko, przy którym odbywał się konkurs na najładniejszy rower. O stylowych rowerzystkach i rowerzystach, którzy przyjechali na Plac Wolności - w kolejnym wpisie. | I also found such beautiful old bikes. They was parked close to a contest for the most beautiful bike. More about it and about stylish bikers next time :)

O liczeniu rowerzystów piszą: | More about the event (in polish):

W sobotę dam się policzyć

2009-09-16T15:53:00.013+02:00

Radio Merkury organizuje liczenie poznańskich rowerzystów. Każdy miłośnik dwóch kółek, aby zostać porachowanym, powinien stawić się w najbliższą sobotę w samo południe na placu Wolności. Po przejechaniu specjalnej bramki przez uczestników imprezy będzie można ocenić, jaki procent uczestników ruchu drogowego stanowią rowerzyści. Może, gdy okaże się, że doliczono się bardzo wielu rowerzystów, będziemy mogli wyjechać z cienia ;) Na uczestników festynu towarzyszącego liczeniu czekają też inne atrakcje. Pojawi się Marcin Sapa, gwiazda Tour de France, będzie konkurs na najbardziej "odjechany" rower, zabawy dla dzieci i nauka jazdy na rowerach poziomych.

O festynie piszą:

Poznań radio station "Mekury" is an organiser of a big counting Poznań city bikers. Every biker who want to be counted should show up September 19th at Freedom Square and cycle through a special gate. After this we'll find out how many city bikers are in our city. The organiser believes that it helps to convince our local authorities that bikers are... a real power :) The bikers also are going to sign a petition with one simple demand: "We want more bike lines in Poznań". The counting will be connected with a street party. According to plan: meeting with Marcin Sapa (the only polish bikers in Tour de France), chosing of the most beautiful bike and short course of riding horizontal bike. See you at Saturday :)

Rowerzysta z miasta na trasie

2009-09-13T07:17:00.026+02:00

Galeria zdjęć z rajdu

Zgodnie z zapowiedzią pojechałam na rajd otwierający zachodni odcinek Nadwarciańskiego Szlaku Rowerowego. Obawiałam się, czy pokonam zaplanowane 75 km (w sumie z dojazdem z domu około 90 km), ale okazało się, że codzienne dojazdy do pracy są niezłą zaprawą. Po przyjeździe na metę czułam, że mogłabym wrócić do Poznania na dwóch kółkach, ale pewnie przeceniałam swoje siły na skutek wyprodukowanych po drodze endorfin ;) Zacznijmy jednak do początku.

Dojechałam na Maltę, gdzie zbierali się uczestnicy rajdu, około 7:30. Tuż po mnie przyjechała policja, której zadaniem było eskortowanie kolumny rowerzystów do granic miasta. Kolumna była spora, bo w rajdzie wzięło udział ponad 200 osób, w tym kilka klubów rowerowych z Poznania i nie tylko. Na zdjęciu poniżej na pierwszym planie widać rower, który - mogłoby się wydawać - najlepsze lata ma za sobą. Jednak jego właściciel pokonał całą trasę, dzielnie radząc sobie na piaszczystych leśnych drogach!

Wystartowaliśmy kilkanaście minut po 8:00 i już po około pół godzinie wyjechaliśmy z miasta. Początkowo poruszaliśmy się pięknymi drogami wiodącymi "wedle brzózek". Na trasie zdarzały się korki, gdy trafialiśmy na piaszczysty teren lub inne przeszkody. Dzięki temu mogłam zrobić zdjęcia. W czasie jazdy wolałam nie odrywać rąk od kierownicy.

Pierwszy etap rajdu (około 40 km) zakończył się w Obornikach na terenie motoklubu. Tutaj dołączyły kolejne grupy rowerzystów. W tym czasie podziwialiśmy tor, na którym trenują motocykliści, właściciele quadów oraz rozgrywa się zawody MTB.

Do Wronek, w których kończył się rajd, dotarliśmy szczęśliwie ok. 14:30. Godzinę później różni ważni oficjele dokonali uroczystego otwarcia NWR, przecinając dętkę :D

Potem rozpoczął się piknik ze wszystkimi swoimi urokami. Część niezmordowanych rowerzystów wzięła udział w konkursach.

Część skorzystała z okazji, żeby zrobić przegląd rowerów. Panowie z Bike Park dzielnie czyścili zapiaszczone łańcuchy i sprawdzali stan kół. Mój Kelly's nie wymagał żadnych napraw - przeszedł bezbłędnie swój chrzest :D

Tymczasem okazało się, że we Wronkach oczekiwano nie tylko rowerzystów, ale i kajakarzy - 50 osób "przecierało" szlak wodny z Poznania.

Ja tymczasem rozsiadłam się na brzegu Warty, by podziwiać świat z... właściwej perspektywy.

Nad bezpieczeństwem rowerzystów i całym przejazdem czuwała ekipa z Akademickiego Klubu Turystyki Rowerowej "Cyklista". Pamiątkowe zdjęcie przed wyjazdem z Wronek do Poznania.

Relacje z rajdu:

Dobrze przetarli szlak

Przecieranie szlaku

2009-09-11T10:41:00.007+02:00

Niektórzy twierdzą, że sezon rowerowy dobiega końca. Moim zdaniem, przy odpowiednim odzieniu, można go przeciągnąć przynajmniej do grudnia, a przy sprzyjającej aurze powitać na rowerze nawet kolejny rok ;) Faktem jest jednak, że niedługo skończy się lato i zacznie piękna polska jesień (oby!). Z tej okazji postanowiłam sprawdzić się na nieco dalszej trasie niż zwykle. W sobotę - na Wronki!

Po wyjeździe z Poznania trasa będzie prowadziła przez:

Radojewo (16,4 km) -> Biedrusko (21,0 km) -> Mściszewo (27,2 km) -> Starczanowo -> Łukowo (36,4 km) -> Oborniki (40,6 km) -> Stobnicę (58,5 km) -> Obrzycko (64,8 km) -> Wronki (74,8 km)

Szczegółowy plan imprezy zamieściła m.in. związana z Allegro fundacja All For Planet i Wielkopolskie rowerowanie. Patronatem medialnym jest GW.

Z przejazdem przez miasto ponad 75 km... Zrobiłam ten wpis m.in. po to, żeby się nie rozmyślić ;) Kto jeszcze się odważy?

Stojaki - jednak nie takie pitu, pitu

2009-09-10T10:55:00.010+02:00

Dzięki sakwom częściej niż do tej pory robię zakupy i transportuję je na rowerze. Przypinając rower przed różnymi sklepami, doszłam do wniosku, że stojaki to jednak ważna sprawa. Trochę sobie podkpiwałam z inicjatywy GW, która zamontowała stojaki rowerowe na Starym Rynku, ale nie miałam racji. Oto hanowerski model stojaka na starym mieście: Muszę przyznać, że model hanowerski sprawdza się lepiej niż inne wynalazki, które zwykle grożą wyłamaniem kół. Najmniej lubię parkować rower w takich spiralach, które niestety są bardzo popularne pod poznańskimi centrami handlowymi: Z dwojga złego wolę już tradycyjne stojaki, które pozwalają zachować między rowerami jako taki odstęp, chociaż niektórzy twierdzą, że są one najbardziej szkodliwe dla właściwej... geometrii kół ;) Na koniec przeglądu stojak rowerowy spod Starego Browaru. Lubię to miejsce, bo tam zawsze dba się o szczegóły: Muszę przyznać, że w Poznaniu z miejscami do parkowania nie jest jeszcze najlepiej. A może to rowerzystów przybywa w takim tempie, że nawet inicjatywy GW nie poprawiają sytuacji? Kilka metrów od hanowerskiego stojaka znak drogowy świetnie spełnia się w swojej podwójnej roli ;) Przy i... pod budynkiem, w którym pracuję, też jest kilkadziesiąt miejsc dla rowerów, a mimo to w sezonie trzeba sobie radzić tak jak właściciel tego składaka... ... albo peugeota:

Lody na rowerze

2009-09-04T11:08:00.005+02:00

Wracam do tematu rowerów w reklamie ulicznej. Na ul. Dąbrowskiego w Poznaniu można zobaczyć... loda na rowerze :D

Sakwy jak tornistry

2009-09-03T10:06:00.005+02:00

Dzieciaki ruszyły do szkoły, taszcząc na swych wątłych pleckach tornistry. Chcąc choć symbolicznie powrócić do szczęśliwych, beztroskich lat dziecinnych, zaopatrzyłam się w sakwy, które nieco przypominają tornister ;)

Gruby plastik, wewnętrzne wzmocnienia i 42 l pojemności sprawiają, że mogę wynajmować rower do przeprowadzek. Chociaż... wczoraj po zakupach znowu ledwo dopięłam troki. Z tego wynika, że za duże sakwy po prostu nie istnieją.

Oldschool

2009-08-31T20:56:00.007+02:00

Wczoraj na Malcie udało mi się podpatrzeć kilku, hm, dojrzałych rowerzystów. Gdy dzisiaj jeszcze raz przyglądałam się ich zdjęciom, rosło we mnie... rozczulenie. Są piękni i bezpretensjonalni. Na początek pani w stylowym nakryciu głowy. Rowerzysta z iście kawaleryjskim wąsem. Łatwo wyobrazić sobie tego pana na koniu w mundurze zamiast na dwóch kółkach. Dojrzałego rowerzystę cechuje i to, że wie, kiedy zsiąść i cieszyć się pięknem krajobrazu. Na koniec zachowałam moje ulubione zdjęcie z tej serii - absolutny mistrz... eklektycznego stylu!

Rowerzyści i wioślarze na Malcie

2009-08-30T15:23:00.009+02:00

W końcu ich znalazłam! Wczoraj w centrum Poznania nie było rowerzystów, bo wszyscy pojechali nad jezioro maltańskie. Dzisiaj kończą się bowiem Wioślarskie Mistrzostwa Świata na Torze Regatowym "Malta". Rowerzyści z zainteresowaniem przyglądali się każdemu startowi osad. I wystartowali! Rowerzyści próbowali dotrzymać tempa wioślarzom. Pędzili razem z dziećmi... ... i z psami. Ci, którzy wcześniej dotarli na metę, mogli przyglądać się finiszowi na telebimach. Co chwilę odbywały się dekoracje wioślarzy i znad trybun rozlegały się hymny. Gdy dojechałam na miejsce grali akurat "Marsyliankę". Pośród tego wesołego rozgardiaszu zauważyłam eleganckie starsze małżeństwo. Czyż nie są uroczy... chociaż bez rowerów ;)

Stary Marych i rower

2009-08-29T15:35:00.010+02:00

Chciałam dzisiaj sfotografować kilku stylowych rowerzystów. Niestety, gdzieś się pochowali. Pojechałam więc przywitać się ze Starym Marychem. Ten, choć ma rower, nigdzie się nie rusza i jest nader wdzięcznym obiektem do pstrykania zdjęć. O, widzicie? Stoi sobie spokojnie na rogu ul. Półwiejskiej i Placu Wiosny Ludów. Starego Marycha, któremu poznaniacy wystawili pomnik w 2001 r., do życia powołał Juliusz Kubel. Pan Juliusz napisał cykl felietonów zatytułowanych "Blubry Starego Marycha". Marych z Łazarza snuł zabawne opowiastki w pięknej poznańskiej gwarze m.in. na radiowej antenie. Swojego głosu użyczał mu Marian Pogasz - pomnikowy Stary Marych ma jego rysy. Archiwalnych nagrań można posłuchać internecie. Polecam - być może dzięki nim łatwiej się z nami dogadacie ;) Pomnik wrósł w krajobraz Poznania i stał się ciekawostką turystyczną. Mało kto przechodzi koło niego obojętnie. Widzicie, jak wytarta jest kierownica? Podobno jej chwycenie przynosi szczęście. Świeci się też bagażnik. Bardziej pomysłowi turyści siadają na nim i robią sobie zdjęcia. Moją uwagę przyciągnęło dynamo. Od pewnego czasu za pomnikiem jest mały parking rowerowy. Jeden z rowerów jest uliczną reklamą. Jeśli pójdziecie tam, gdzie wskazuje strzałka, być może znajdziecie lokal, w którym podadzą pyry z gzikiem. Ps. Słownik gwary miejskiej Poznania

In vino veritas

2009-08-28T11:14:00.002+02:00

Mój urlop niestety dobiega końca. By godnie rozpocząć rok szkolny, oddałam rower do przeglądu. Mogę więc sobie pozwolić na kapkę, a może i na potężny haust, czegoś mocniejszego. Monika, dzięki za fotkę i do zobaczenia w poniedziałek ;)

Najlepsze zabezpieczenie przed kradzieżą

2009-08-26T10:54:00.003+02:00

Łańcuch? U-lock? Nieeee. Pies. Duży pies :) The best way to protect your bike against theft.

Co z tymi sakwami?

2009-08-25T16:29:00.007+02:00

Po 10 dniach z dala od telewizora, internetu i... roweru - wróciłam. Od razu sprawdziłam, czy żaden zły człowiek nie buchnął mi moich 2 kółek z piwnicy. Nie buchnął, uf. Sycąc internetowy głód, krążę więc po sklepach internetowych i forach, żeby rozwiązać coraz bardziej palący problem sakw. Jakiś czas temu podkpiwałam sobie z tej kwestii, ale dzisiaj dziura jest już tak duża, że omal nie zgubiłam siatki z pyrami. Mniejsza. Wśród mniej i bardziej udanych rozwiązań na Joe Monster znalazłam i takie, które zmiotło mnie z krzesła. Cała seria zdjęć tutaj. Ktoś wie, po ile teraz stoją górnopłuki? | After 10 days without TV, The Internet and... my bike I'm back. I've just checked out - my bike still is in the basemant, uf. So, now I'm looking for a new bike-bag. Hm, maybe something lik this?

Uciekam z miasta

2009-08-15T10:57:00.002+02:00

Na najbliższy tydzień blog zmienia tytuł na "Bike and The Countryside". Ten wpis jest listem do mnie starszej o te 7 dni. | For the next week my blog's title is "Bike and The Countryside". Here is a letter to 7-days-older me. "Aśka, czy po powrocie do Poznania znalazłaś znane dziury i przeszkody? Pamiętaj, bez nich miałabyś refleks zadumanego ślimaka, a na Twoich kolanach nie byłoby blizn, którymi możesz się szczycić niczym stary wiarus. | I hope that after return you'll find well-konwn holes. Remember! Thanks to them you've an amazing reflex and the beautiful scars on your knees. Mam nadzieję, że piesi nadal wchodzą na ścieżki rowerowe. Przecież to oni dają Ci adrenalinowanego kopa, dzięki któremu wzbogacasz swój język o coraz to wymyślniejsze epitety. | I hope that pedestrians still use the bike-lines. In fact they help you to improve your language. Wreszcie liczę na to, że złodzieje nie będą próżnować. Dzięki nim pamiętasz, by nie przywiązywać się za bardzo do rzeczy materialnych: ani do całego roweru, ani nawet do jego tylnego koła. | And I believe that the thiefs don't laze. Thanks to them you aren't attached to material things. Zdrowia, Aśka"

Wakacyjna piosnka o pedałowaniu

2009-08-13T17:21:00.005+02:00

Za 40 minut zacznie się mój urlop, więc "keep pedalling" ;) Dobre klimaty z Melbourne. | 40 minutes left to my vacation, so keep pedalling! For good mood: bike hip-hop from Melbourne.

Party time!

2009-08-11T21:48:00.004+02:00

Disco rower też mi przypomina, że już za 3 dni urlop! This disco bike reminds me that only 3 days left to my vacation!

Coś być musi do cholery za zakrętem...

2009-08-08T09:41:00.012+02:00

Jakiś czas temu w poznańskim wydaniu Gazety.pl szumnie opisano akcję rozstawienia stojaków rowerowych w Poznaniu. Stojaki to nie byle jakie - jest to model "hanowerski"! Niestety, ustawienie nawet setek "statywów" - nie tylko modelu "hanowerskiego", ale i "kopenhaskiego" - nie rozwiązuje zasadniczego problemu. Żeby w centrum przypiąć rower, trzeba najpierw tam dojechać, a przy fatalnym stanie ścieżek rowerowych jazdę po Poznaniu można uznać za sport ekstremalny. Przesadzam? Rowerzystka wraca z zakupów. Kto wie, może nawet miała okazję przypiąć swój rower do "hanowerskiego" stojaka? I gdy już zaczęła sobie wyobrażać, że żyje w mieście przyjaznym rowerzystom... No nic, trzeba zsiąść z roweru. Szkoda tylko, że ścieżka rowerowa urywa się, jak koparką uciął... Nie ma w tym miejscu innego sposobu, by przejść na drugą stronę. Trzeba wypróbować uprzejmość kierowców... I gdy rowerzystka miała odetchnąć - bo w oddali powinna już widzieć ścieżkę rowerową przy ul. Mieszka I - okazało się, że za zakrętem jest... kolejny zakręt. Jeśli ktoś nadal uważa, że stojaki przybliżają poznańską infrastrukturę rowerową do zagranicznych miast, to polecam film z Amsterdamu, który wrzuciłam tutaj w kwietniu.

Pożycz sobie zielony rower

2009-07-26T10:39:00.006+02:00

Jeśli jesteś właśnie w Poznaniu i bardzo chcesz pojeździć sobie rowerem, a własnych dwóch kółek brak - gnaj Pestką (PST - Poznański Szybki Tramwaj) na Piątkowo i idź na dworzec autobusowy. Jest tam wypożyczalnia rowerów prowadzona przez MPK. Ponoć co roku około 300 osób, głównie studentów dojeżdżających do kampusu Morasko, podpisuje umowę, dzięki której bezpłatnie korzystają z zielonych dwóch kółek. Jeśli właśnie przyjechałeś do Poznania i nie masz ochoty podpisywać żadnych umów, zapłacisz 2 zł za godzinę wypożyczenia jednego roweru (regulamin). Biorąc pod uwagę obecne ceny biletów, to naprawdę niewiele (bilety - cennik). Można ruszyć w kierunku Moraska albo wybrać się zwiedzić Stary Rynek (ok. 30 min. pedałowania). Większość trasy prowadzi ścieżkami rowerowymi, m.in. wzdłuż/pod ul. Mieszka I, potem wzdłuż Cytadeli aż do Garbar. Na Garbarach niestety ścieżka się kończy, ale do Starego Rynku zostaje już mniej niż 1 km.
Wyświetl większą mapę Na miejscu może się jednak okazać, że są szybsze sposoby przemieszczania się po mieście. Nie mam bladego pojęcia, gdzie się to wypożycza.

Kelly's lans

2009-07-22T20:15:00.014+02:00

Od 2 tygodni jeżdżę nowym rowerem, a jeszcze się tym nie pochwaliłam. Spieszę to naprawić. Chciałabym przy tym napisać, że spędziłam wiele godzin na specjalistycznych forach, wybierając najbardziej optymalne 2 kółka. Nic z tego, miałam tylko jeden dylemat: MTB czy trekking? Przedłożyłam w końcu wygodę nad lans, a miły sprzedawca z Armot Bike dobrał mi rower do koloru butów i dorzucił odpowiednie rękawiczki. Zwróćcie też uwagę na kolor torebki pięknie... konweniujący z barwą trawnika. Kelly's OMEGA - wersja do pracy. Sakwy wprawdzie są nadal podarte, ale na szczęście plecak przez nie jeszcze nie wypada: Wersja weekendowa, czyli bez bagażu. Od razu zażyczyłam sobie, by w sklepie zamontowano półpełne błotniki i bagażnik. "Nie uznaję błotników" - pogardliwie rzucił pan stojący za mną w kolejce. No cóż, też na początku mojej rowerowej przygody "nie uznawałam". Wystarczyło jednak pół godziny jazdy w deszczu, bym stała się ich gorącą zwolenniczką. Wyjaśniłam to uprzejmie. "To się bierze potem prysznic" - zauważył rezolutnie. No i jak tu kontynuować rozmowę po takiej ciętej ripoście? Lato mamy deszczowe, więc błotnikami cieszę się niemal co drugi dzień. Żałuję jedynie, że nie było wersji z chlapaczami.

Baza Rowerów

2009-07-21T18:50:00.005+02:00

Już tam jestem :-) A Ty?

Style over speed, baby

2009-07-18T11:53:00.008+02:00

Od kilku miesięcy z przyjemnością zaglądam na bloga Cycle Chic from Copenhagen. Nie mogę się napatrzeć na kopenhaskich rowerzystów - kobiety na wysokich obcasach i mężczyzn w garniturach, którzy majestatycznie przemieszczają się po mieście. A te rowery! Miejskie, ozdobione w cudaczny sposób, albo przystosowane do przewozu sporych ładunków. Dzisiaj okazało się, że cudze chwalę, a swojego nie znam. Wrzućcie koniecznie w Google cycle chic. Dostaniecie listę polskich blogów o szykownych rowerzystach. Jest też wpis w wiki. Serce rośnie. Poniżej bardzo skromna próbka cycle chic z Poznania. I sztuczne bywa piękne. Kwiaty we włosach...

Rowery w reklamie ulicznej (Warszawa)

2009-07-12T09:43:00.006+02:00

Pod koniec czerwca spędziłam parę godzin, w tym kilka nocnych, w Warszawie. Gdy rozglądałam się ze znajomymi za knajpą, której nie zamykają przed 23:oo, moją uwagą zwróciły, a jakże, rowery. Większość z nich miała właśnie taką rolę - przykuć wzrok. Rowery, zwykle zepsute, pomalowane w oczojebne kolorki i obwieszone tablicami reklamowymi można zobaczyć także w Poznaniu. Stolica jednak zadała szyku i o żadnym kiczu nie może być mowy. Sami zobaczcie: [Bike and the street advertising - Warsaw]

Carry it on bike 2

2009-06-01T20:42:00.008+02:00

After ten days of using my bike-bags I saw this: I almost lost The Animal! Well, I really have to changed the way I transport things on my bike. Now I think about sth like this ;]

Hokus Focus

2009-05-31T18:26:00.005+02:00

A good old Focus... Hokus Focus and the computer maniac changes into the biker ;)

Such a pinky day... (Jaki różowy dzień...)

2009-05-31T14:31:00.014+02:00

The beautiful pinky flowers... And few meters farther, in the bushes... hm... OMG, I hope it's not infectious ;)

Carry it on bike... (Przewóz na rowerze...)

2009-05-22T18:56:00.012+02:00

I've changed my bike into a bloody mule :] Zmieniłam swój rower w cholernego muła :] I checked out in the Internet what people transport on their bikes. Here you found some pretty crazy history about it. But my favourite photo I found on the other site (there's fine story about "biking and various other mis-adventures" in Vietnam). Musiałam sprawdzić w Internecie, co ludzie właściwie przewożą na rowerach. Tutaj znajdziesz kilka zwariowanych historii, ale moje ulubione zdjęcie znalazłam na innej stronie (to niezła historia o wyprawie do Wietnamu).

Two styles of cycling (Dwa style pedałowania)

2009-04-29T21:30:00.023+02:00

Crazy, insane... Fascinating! Don't do it at your... city ;) Szalony, obłąkany... Fascynujący! Nie próbuj tego w swoim mieście. Cultural, relaxing... A little bit boring? I wish every city was so bike friendly. Kulturalny, relaksujący... Nieco nudny? Chciałabym, żeby każde miasto było tak przyjazne rowerzystom.

Reminiscence of autumn (Wspomnienie jesieni)

2009-04-28T22:40:00.005+02:00

My friend caught a glimpse of unknown biker :) More great photos here. Mój przyjaciel uchwycił nieznanego rowerzystę. Więcej świetnych zdjęć tutaj.

Chain guard (Osłona na łańcuch)

2009-04-28T21:42:00.009+02:00

Yesterday I found 18 Ways To Know That You Have Bicycle Culture: "12. When you see somebody with rolled up trouser legs you think, "what a shame that fellow can't afford a chain guard". You consider rolling up next to him at the next light to give him some money". The owner of this beautiful Batavus doesn't roll up trouser legs for sure. Wczoraj znalazłam 18 sposobów, żeby sprawdzić, czy należysz do Rowerowej (Sub?)Kultury: "12. Widząc kogoś ze zrolowanymi nogawkami, myślisz "jaka szkoda, że koleś nie może sobie kupić osłony na łańcuch". Zastanawiasz się, czy nie podjechać do niego na następnych światłach i nie pożyczyć mu trochę pieniędzy". Właścicielka tego pięknego Batavusa na pewno nie musi rolować nogawek.

The Gadgets (Gadżety)

2009-04-27T21:47:00.018+02:00

Today I went to the few bike shops. In one of them I saw this funny bicycle bell. I also looked at modern fold-up bikes closely, but I'm going to write about it another time. Dzisiaj odwiedziłam kilka sklepów rowerowych w jednym z nich wpadł mi w oko ten zabawny dzwonek. Przyjrzałam się też uważnie nowoczesnym składakom, ale to już będzie inna historia. My camera it's Sony Ericsson W595 ;) It's also an excellent walkman. Sometimes I almost forget that it's a phone. Do you want to see how it works? Click here. But if you prefer to read about it, check out here. Zdjęcia z tego bloga robię za pomocą Sony Ericssona W595. Jest to także doskonały walkaman. Czasami zapominam, że to przede wszystkim telefon. Chcesz zobaczyć, jak działa? Kliknij tutaj. Jeśli wolisz poczytać, sprawdź tutaj.

The Rest (Odpoczynek)

2009-04-26T15:07:00.031+02:00

In the midle of Poznań is Rusałka (Nymphe) Lake. Few minutes of cycling - and you can run away from noise of the city. W środku Poznania znajduje się jezioro Rusałka. Kilka minut pedałowania i można uciec od miejskiego zgiełku. It's not modern. It's not stylish. But it's mine ;) Nie jest nowoczesny. Nie jest stylowy. Ale jest mój ;) Biker or spy? ;) Rowerzysta czy szpieg? ;) Rusałka Lake surrounds a forest with bike lane. Rusałkę otacza las ze ścieżkami rowerowymi. Now you know who ride fold-up bikes - the anglers ;) Teraz wiecie, kto jeździ na składakach - wędkrze ;)

So called 'składak'

2009-04-25T19:43:00.007+02:00

Such bike was produced in Poland since the 1960s. We name it 'składak' - it means fold-up bike. By turning one lever, składak folds. As you can see, this small bike's still popular. It's interesting that first fold-up bikes was made for Dutch army. Don't laugh! Army still uses them (more). [Historia składaka po polsku]

Parking

2009-04-25T18:19:00.004+02:00

;)

Bad photo

2009-04-25T12:08:00.001+02:00

Find a biker ;-)

Shadow

2009-04-23T20:59:00.003+02:00

I cycle so fast that my shadow's left far behind ;)

Children are our future

2009-04-22T21:56:00.002+02:00

Have a nice Earth Day :)